تنظیم‌گری مالیات بر ارزش افزوده و سوداگری رمزارزها در اتحادیه اروپا

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه تهران

2 استاد گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22106/jlj.2024.2000811.5268
چکیده

رمزارزهای غیر متمرکز از زمان معرفی در سال 2009 میلادی و استفاده گسترده‌ از آن‌ها در سال‌های اخیر، به عنوان یک موضوع مهم تنظیم‌گری برای تعداد زیادی از دولت‌ها پدیدار شده است. این فناوری‌های نوین در محیط زنجیره‌های بلوکی و شبکه‌های نظیر‌ به ‌نظیر و خارج از حوزه نظارتی بانک‌های مرکزی صادر می‌شوند؛ لذا نبود نهاد نظارتی متمرکز، ناشناس بودن، فقدان طبقه‌بندی پذیرفته‌شده یکسان جهانی، مشکلات ارزش‌گذاری و نوسانات شدید، چالش‌ها و ناهماهنگی‌هایی را در خصوص تنظیم‌گری رمزارزها خصوصاً در بحث‌های مالیاتی به‌ وجود آورده است که نتیجه آن منجر به عدم یکپارچگی و نابه‌سامانی قوانین و مقررات و اعمال مالیات‌های غیرمنصفانه برای کاربران رمزارز می‌شود. در بررسی چارچوب رویکرد اتحادیه اروپا در حوزه مالیات بر ارزش افزوده و مالیات بر سوداگری رمزارزها، با روشی توصیفی تحلیلی، مشخص گردید که تاکید تنظیم‌گران مالیاتی بر حوزه‌های سوداگری و سفته‌بازی رمزارز متمرکز شده است و بر فعالیت‌های واسطه‌گری رمزارزها از طریق شناسایی فعالان حوزه بازرگانی مالیات وضع می‌شود و دیگر موارد از معافیت‌های مالیاتی برخوردار است، اما تحلیل این رویکرد نشان داد که به چالش‌های مالیاتی از جمله نرخ مبادله، ناشناس بودن و ارزش منصفانه رمزارزها توجه نشده است؛ لذا نتایج این تحقیق مشخص ساخت که مواردی از جمله استفاده از روش انبارداری لایفو (LIFO) در محاسبه ارزش منصفانه رمزارز، ایجاد سامانه ثبت‌نام اولیه برای صرافان ارائه دهنده خدمات دارایی مجازی، نهاد نظارتی گروه اقدام ویژه خزانه‌داری رمزارزها و سامانه قراردادهای معاملاتی به ‌منظور جلوگیری از ناشناس بودن تراکنش‌های رمزارز، به تنظیم‌گران مالیاتی در ایران برای حل چالش‌های فوق‌الذکر کمک می‌نماید.