شیوههای غیرترافعی حل و فصل اختلاف درون تعاونیها در پرتو اقتضائات و اصول تعاون
نویسندگان
1 استاد گروه حقوق عمومی (بخش حقوق نفت و گاز)، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق تجارت و سرمایهگذاری بینالمللی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22106/jlj.2024.2013889.5478چکیده
با توجه به اصول و ارزشهای حاکم بر تعاون، حل و فصل اختلافات حادث در بخش تعاونی، اقتضائاتی دارد که از سوی بسیاری از فعالان این حوزه مغفول مانده است. تعاونیها دارای فضایی غیر سوداگرا بوده و بر دوستی و همکاری بنا شدهاند و از این رو، مسالمتآمیزترین روش حل اختلافات را میطلبند تا مجادله و اختلاف را افزایش ندهد. پژوهش حاضر با بهرهگیری از مطالعات کتابخانهای و اتخاذ رویکرد تحلیلی و توصیفی، اقتضائات شیوه حل و فصل اختلافات در بخش تعاونی و اصول حاکم بر شیوههای جایگزین حل و فصل اختلاف در این بخش را تبیین و تحلیل میکند و نتیجه میگیرد که کاربرد شیوههای غیر ترافعیِ جایگزین حل و فصل اختلاف در این حوزه، بر روشهای قضایی و داوری رجحان دارد. از سوی دیگر، داوری کدخدامنشی مذکور در بند 9 ماده 43 قانون بخش تعاونی، یک ظرفیت قانونی برای اعمال شیوه غیر ترافعی حل اختلاف در بخش تعاون است که عدم تدوین دستورالعمل منسجم برای نحوه اعمال آن و نبود ضمانت اجرای مناسب برای اجرای توافقنامههای ناشی از این نوع داوری، استفاده از این ظرفیت را با مانع مواجه کرده است.