عوامل اقتصادی- اجتماعی مؤثر بر توسعه صنوبرکاری در استان گیلان (مطالعه موردی: شهرستان صومعه‌سرا)

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی‌ارشد، دانشگاه آزاد اسلا‌‌‌می ‌واحد علوم و تحقیقات تهران

2 استادیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلا‌‌‌می ‌واحد علوم و تحقیقات تهران

3 استادیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلا‌‌‌می ‌واحد علوم و تحقیقات تهران

doi
10.22092/ijfpr.2012.107350
چکیده

در تحقیق حاضر عوامل اقتصادی و اجتماعی مؤثر بر توسعه زراعت چوب صنوبر در شهرستان صومعه‌سرا بررسی شده است. اجرای تحقیق به‌صورت میدانی و با استفاده از پرسشنامه انجام شده است. جامعه آماری را 200 خانوار از صنوبرکاران در سال 1389- 1388 در شهرستان صومعه‌سرا با حداقل سطح زیر کشت 3 هکتار تشکیل می‌داد. روش نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی ساده و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از نرم‌افزار SPSS استفاده شد. نتایج حاصل از رگرسیون چند متغیره خطی در مدل بدست آمده نشان داد که اولین سال کشت صنوبر، مدت زمان (ساعت) شرکت در کلاس‌های آموزشی، مقدار استفاده از تسهیلات دولتی و اولین سطح زیر‌کشت صنوبر در مجموع 17/5 درصد واریانس توسعه زراعت چوب صنوبر را تبیین می‌کنند.