بررسی زوال سیستم کنترل وضعیت با استفاده از مدل آونگ واژگون با کنترل‌کننده تناسبی انتگرال‌گیر-مشتق‌گیر و بازخورد تأخیری

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی مکانیک و صنایع، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین

2 استاد، گروه مهندسی و فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

3 استادیار، گروه مهندسی پزشکی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شاهد

4 استادیار، گروه بیوالکتریک، دانشکده مهندسی پزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی

doi
10.22041/ijbme.2010.13294
چکیده

در این مطالعه از یک مدل ساده آونگ واژگون با کنترل‌کننده تناسبی-انتگرال‌گیر- مشتق‌گیر دارای بازخورد تأخیری برای مدلسازی سیستم کنترل وضعیت و شبیه‌سازی الگوهای نوسان‌های وضعیتی بهره گرفته شده است. هدف این بوده تا به جای استفاده از شاخص‌های متداول ارزیابی نوسان‌های وضعیتی که عمدتاً تعاریفی کیفی از سیستم کنترل وضعیت ارائه می‌دهند، با بهره‌گیری از این مدل بتوان به اطلاعاتی درباره نحوه عملکرد سیستم کنترل وضعیت دست یافت. با استفاده از اطلاعات و یافته‌های تجربی و به‌کارگیری الگوریتم ژنتیک، ضرایب مدل به گونه‌ای تعیین شدند که نتایجی مشابه با نتایج شاخص‌های مرسومِ ارزیابی نوسان‌های وضعیتی سیستم‌های کنترل وضعیت طبیعی و تغییریافته ایجاد کنند. ضرایب به‌کار گرفته شده در مدل و کنترل‌کننده، تعابیر معناداری منطبق بر ذات سیستم کنترل وضعیت می‌یابند که زوال این سیستم به واسطه ضایعات عصبی-عضلانی، آنها را هدف قرار می‌دهد. نتایج این مطالعه نشان دادند که اگرچه مدل‌های ساده سیستم کنترل وضعیت قادر به بیان پیچیدگی‌های سیستم کنترل وضعیت و تعامل بین اجزاء سیستم نیستند ولی می‌توانند به درک بهتر نحوه عملکرد سیستم کنترل وضعیت، ویژگی‌های کلّی آن و نحوه تغییرات آنها کمک کنند.