مقایسه ویژگیهای سیگنالی با استفاده از الگوریتم اصلاح شده DTW در مسئله تصدیق امضای پویا
نویسندگان
1 مربی، گروه بیوالکتریک، دانشکده مهندسی پزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی
2 استادیار، گروه بیوالکتریک، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
3 دانشیار، گروه بیوالکتریک، دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
doi
10.22041/ijbme.2010.13334چکیده
تاکنون روشهای بسیاری برای براورد میزان شباهت یا اختلاف سیگنالهای زمانی معرفی شدهاند. الگوریتم DTWاز جمله راهکارهای قدرتمندیست که علاوه بر توانائی فوق در زمینههای طبقهبندی، دادهکاوی و تطابق ناحیهای دو سیگنال نیز مورد توجه است. DTWبر پایه بهینهسازی فواصل نقاط دو سیگنال و با انبساط و انقباض محور زمان در هر نقطه قادر به یافتن نقاط متناظر است. در این مقاله با اصلاح قیود محلی حاکم بر DTWروشی برای ارزیابی میزان شباهت کلّی یا ناحیهای دو سیگنال پیشنهاد میشود. الگوریتم مطرح شده در این مقاله علاوه بر افزایش دقت و قابلیت بالاتر در سنجش فاصله سیگنالها و طبقهبندی با خطای کمتر، نسبت به تغییرات ساختاری و منبع تولید سیگنال زمانی نیز مقاومتر از DTWمرسوم بوده و قابلیت تعمیمپذیری بیشتری از خود نشان میدهد. با استفاده از یک پایگاه دادگان ترکیبی متشکل از افراد ترک (از کشور ترکیه)، چینی و انگلیسیزبان و اعمال روش پیشنهادی مبتنی بر طبقهبندی کنندههای فیشر، پنجره پارزن و ماشین بردار پشتیبان در مسئله تصدیق امضاء نشان داده میشود که ضمن کاهش 3/12% خطای طبقهبندی الگوها، در شرایط سطح آستانه عمومی خطای EERدر گروه جاعلان تصادفی و ماهر به ترتیب برابر 46/1% و 51/3% بهدست آمده است.