بررسی و مقایسه مقاومت کششی اتصالات دوبل چوب پهنبرگ، ساخته شده به دو روش اتصال با چسب و جوشکاری
نویسندگان
1 استادیار، گروه صنایع چوب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه صنایع چوب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
doi
10.22092/ijwpr.2017.109986.1398چکیده
گنجاندن دوبلها در چوب ماسیو برای ساخت مبلمان، برای قرنها مورد استفاده بوده است و به تازگی این تکنیک ساده به تکنولوژی جوشکاری چوب ارتقاء یافته است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی و مقایسه مقاومت کششی اتصالات ساخته شده با دوبل چوبی به روش نوین جوشکاری و روش مرسوم استفاده از چسب میباشد. متغیرهای مورد بررسی، روش اتصال دوبل (اتصال جوشکاری شده و اتصال با چسب)، قطر دوبل (10 و 12 میلیمتر) و شکل سطح دوبل (صاف و شیاردار) در نظر گرفته شد. اعضای اتصال و دوبل از گونهی پهنبرگ ممرز (Carpinus betulus) و چسب مصرفی پلی وینیل استات (PVA) انتخاب گردید . نتایج نشان دادند که نوع اتصال، قطر و سطح دوبل بر مقاومت کششی اثر معنیداری دارد؛ بهطوریکه اتصالات جوشکاری شده، دوبل با قطر mm 12 و دوبل با سطح شیاردار دارای بیشترین مقاومت کششی نسبت به سایر نمونهها بودند. همچنین نتایج نشان داد که در تمام حالتها، مقاومتهای مربوط به اتصالات ساخته شده توسط روش جوشکاری، نسبت به اتصالات ساخته شده توسط چسب PVA بیشتر بود.