مقایسه دامنه و لگ تطابقی چشم‌ غیرآمبلیوپ در بیماران مبتلا به آمبلیوپی یکطرفه با چشم‌های سالم

نویسندگان

1 دپارتمان علوم توانبخشی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

2 دپارتمان اپتومتری، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

3 دپارتمان اپتومتری، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

4 دپارتمان اپتومتری، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

doi
10.22038/mjms.2026.93241.5194
چکیده

هدف: مقایسه اندازه‌گیری‌های دامنه و لگ تطابقی در چشم غیرآمبلیوپ بیماران مبتلا به آمبلیوپی آنیزومتروپی یک‌طرفه در شدتهای مختلف و چشم‌های سالمروش: در این مطالعه مقطعی، 72 کودک با میانگین سنی 6.0 سال (دامنه 4 تا 9 سال) با شدت‌های مختلف آمبلیوپی عملکردی یک‌طرفه (خفیف، متوسط و شدید) وارد شدند. تمامی بیماران در سال 1402 در بیمارستان چشم فارابی تهران معاینه شدند. میانگین مقادیر دامنه و لگ تطابق بین گروه‌های مطالعه (آمبلیوپی خفیف، متوسط و شدید) و گروه کنترل که افراد سالم (بدون کاهش بینایی) مقایسه شد.نتایج: 23 مورد (9/31 %) چشم غیر آمبلیوپ بیماران با آمبلیوپی خفیف یک‌طرفه، 8 مورد (1/11 %) چشم غیر آمبلیوپ بیماران با آمبلیوپی متوسط یک‌طرفه و 5 مورد (9/6 %) چشم غیر آمبلیوپ بیماران با آمبلیوپی شدید یک‌طرفه بودند. از نظر اندازه‌گیری‌های تطابق در گروه‌های مختلف، لگ تطابق در چشم‌های سالم به‌طور معنی‌داری بیشتر از چشم‌های آمبلیوپیک خفیف، متوسط یا شدید بود (همه، P<0.05). در مقایسه چشم‌های غیرآمبلیوپی افراد مبتلا به آمبلیوپی خفیف با شدید، تفاوت معنی‌دار در لگ تطابقی تنها مشاهده شد (P=0.031). در سایر مقایسه‌های بین گروه‌ها هیچ تفاوت آماری معنی‌داری دیده نشد.نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که آمبلیوپی یک‌طرفه بیش از آنکه بر دامنه تطابق اثر بگذارد، پاسخ لگ تطابقی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در چشم‌های غیرآمبلیوپ بیماران، با افزایش شدت آمبلیوپی، میزان لگ تطابقی به‌طور تدریجی افزایش یافت؛ امری که بیانگر وجود اختلالات لگ تطابق بیشتر در آمبلیوپی شدید است. در مقابل، میان شدت آمبلیوپی و دامنه تطابق هیچ رابطه معناداری مشاهده نشد.