ارزیابی تأثیر فواصل کاشت بر وضعیت کمی و کیفی جنگلکاری توسکای ییلاقی
نویسندگان
1 استادیار پژوهش، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران
2 مربی پژوهش، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران
doi
10.22092/ijfpr.2011.107551چکیده
این بررسی طی یک دوره 15 ساله (از سال 1368 تا 1383) در منطقه جنگلی سنگبن لاجیم واقع در ارتفاع میانبند جنگلهای ساری در استان مازندران و در قالب طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی با 5 تیمار فاصله نهال کاری در 3 تکرار و بهمنظور بررسی تأثیر فواصل کاشت بر روی کمیت و کیفیت درختان توسکای ییلاقی انجام شد. تیمارهای فواصل کاشت نهالها شامل 1×1، 2×1، 2×2، 3×2 و 3×3 متر بودند. براساس نتایج بدست آمده، میانگین قطر برابرسینه در تیمارهای فواصل کاشت دارای اختلاف معنیداری بوده، بهطوری که این میانگینها در فواصل کاشت 1×1 و 2×1 متر از کمترین کمیت قطری برخوردار بوده، در حالیکه تیمار 5 (فاصله کاشت 3×3 متر)، از بیشترین قطر برابرسینه بهرهمند است. همچنین بیشترین ارتفاع توسکای ییلاقی در فواصل کاشت 3×2 و 3×3 متر و کمترین آن در فاصله کاشت 1×1 متر ثبت گردید. بهطور معمول با کاهش فاصله کاشت (افزایش تراکم نهالها) ضریب قدکشیدگی افزایش مییابد. در کل تا سن 15 سالگی، با در نظر گرفتن کلیه نتایج کمی و کیفی میتوان اینگونه قضاوت نمود که فاصله کاشت 3×2 متر با داشتن حداکثر قطر برابرسینه و رویش قطری، ارتفاع کل، رویش ارتفاعی و ضریب شکل مناسب برای احیاء و غنیسازی جنگلهای منطقه مناسب میباشد