سلامت کوانتومی: پلی میان فنآوری و حقوق بشر در عصر نوآوری
نویسندگان
1 دکترای حقوق بین الملل، استادیار، گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
چکیده
فنآوری کوانتومی، این پتانسیل را دارد که صنعت مراقبت های بهداشتی و درمانی را متحول سازد. استفاده از این فنآوری در حوزهی سلامت میتواند منجر به افزایش میزان دقت و سرعت در تشخیص و درمان بیماریها، گردد.اما به موازات این قابلیتها، با خود چالشها و نگرانیهای مختلفی نیز در حوزهی مسائل اخلاقی و حقوقی مثل ِ ایجاد هویتهای غیرواقعی، نقض حریم خصوصی بیماران و اعمال رفتارهای تبعیضآمیز به همراه داشته است. مواردیکه با توجه به مقررات نظام بین المللی حقوق بشر، میتواند نقض حقوق بنیادین بیماران را بهدنبال داشته باشد. مقالهی حاضر با کمک شیوهی تحقیقِ تحلیلی-توصیفی به دنبال یافتن پاسخی مناسب به این پرسشهاست: چگونه میتوان از قابلیتهای فنآوری کوانتومی،بهره برد بدون آنکه به حق بر سلامت بیماران تجاوز نمود؟ و دولتها چگونه میتوانند فرایندهای مرتبط با طراحی و عرضهی این فنآوری را با تکیه بر ارزشهای حقوق بشری و در قالب یک نظام حقوقیِ مدون نظم بخشند؟ در مجموع به نظر میرسد، با توجه به استقبال بخش درمان و پزشکی، از فنآوری کوانتومی در کشورهای مختلف، از جمله ایران و همچنین، چالشهای اخلاقی-حقوقی پیشرو، لزوم تدوین و تصویب مقررات جامع در سطح ملی و بین المللی، در زمینهی نظارت بر فرایند طراحی، تولید و عرضهی این فنآوری، در راستای تأمین حقوق بیماران، همراه با افزایش سطح آگاهی کادر درمان در مورد نحوهی استفادهی صحیح از قابلیتهای فنآوری کوانتومی امری گریزناپذیر باشد.