تاثیر تغییرات کاربری اراضی بر شدت سیلابهای رودخانهای (مورد مطالعه: حوضه آبریز درکه)
نویسندگان
1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد رشته مدیریت اجرائی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته برنامهریزی محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استاد دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکدههای فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
آگاهی از ﻣﻴـﺰان ﺧﻄﺮﭘﺬﻳﺮی نواحی گوناگون ﺷﻬﺮها و توجه به بحث کنترل ﺳﻴﻼبﻫﺎی ﺷﻬﺮی ﺑﻪ عنوان ﻣﺤﻮرﻫـﺎی اساسی در ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ مشکلات ﺷﻬﺮی قرار دارند. در این پژوهش حوضه آبریز درکه به عنوان حوضه مورد مطالعه انتخاب گردیده است. از بین رفتن پوشش گیاهی و گسترش مناطق شهری در سطح این حوضه سبب گردیده است تاعوامل هیدرولوژیکی از قبیل میزان نفوذپذیری و ارتفاع رواناب در قسمت جنوبی حوضه دچار تغییراتی شوند که مطابق با آن ارتفاع رواناب زیاد ونفوذپذیری کم گردیده است که منتج به افزایش سیلاب شهری خواهد شد. با توجه به لایه های مختلف حوضه آبریز درکه میانگین شماره منحنی منطقه با استفاده از روش SCSعدد 87 به دست آمده است، تغییرات آن از مقدار 73 تا 94 بوده است که بیشترین مقدار آن در جنوب حوضه می باشد که منطقه شهری را شامل میشود. در این پژوهش تلاش گردیده است تا با بررسی دبی سیلابهای 10 ساله، 50 ساله، 100 ساله، 200 ساله، 500 ساله و 1000 ساله مربوط به اعداد مختلف شماره منحنی که عدد 73 مربوط به کاربری با بیشترین میزان نفوذپذیری خاک، عدد 87 مربوط به میانگین اعداد شماره منحنی کاربریهای مختلف و عدد 94 مربوط به کاربری های با کمترین میزان نفوذپذیری خاک است، میزان اثرگذاری نفوذ خاک بر شدت و خطر این سیلابها مورد بررسی قرار گیرد. در برآورد دبی سیلابها با دورههای بازگشت کمتر که احتمال وقوع بیشتری دارند، تغییرات کاربری با نسبت بیشتری افزایش یافته اند و هرچه دوره بازگشت طولانیتر میشود نسبت عددی کوچکتر و فاصله عددی بیشتر میگردد.