مقایسه نگرش های نوجوانان بزهکار با نوجوانان سازگار در استان یزد
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه تربیتی دانشگاه یزد
doi
10.29252/kavosh.2003.2268چکیده
این مقاله از طرح پژوهشی نگارنده در دانشگاه یزد تحت عنوان «مقایسه نگرش های نوجوانان بزهکار با نوجوانان سازگار در استان یزد» استخراج شده است. مهمترین فرضیّه این طرح آن است که بزهکاری نوجوانان تابعی از نگرش های ناسالم آنان نسبت به خود، دیگران و واقعیّت های اجتماعی است. ابزار کار این تحقیق پرسشنامه ای بوده است که با اقتباس از مقیاس لیکرت تهیه و آزمون گردیده، تعداد نمونه 100 نفر از بزهکاران نوجوان و محکوم در طول سال 1379 از بین 401 محکوم مذکر و مؤنث در کانون اصلاح و تربیت شهرستان یزد به طور تصادفی انتخاب شدند. جامعه نمونه نوجوانان سازگار، 170 نفر از دانش آموزان دختر و پسر بودند که از بین 38000 نفر نوجوان سازگار (طبق تعریف) از 10 مدرسه متوسطه شهرستان یزد به روش میدانی و هماهنگ با خصوصیات نوجوانان بزهکار از نظر سن و جنسیت انتخاب شدند. نگارنده در این تحقیق به این نتیجه می رسد که هر قدر عوامل محیطی نامساعد و احساس ناکامی شدیدتر باشد احتمال بزهکاری افراد افزایش می یابد. به همین دلیل تعریفی جدید از نگرش (Attitude) ارائه می کند و آن عبارت است از «نحوه پردازش احساس ها و شناخت ها که تابعی از زمان و مکان است و بر رفتار تأثیر می گذارد». طبق این تعریف نوجوانان بزهکار را در دو گروه 1- بزهکاران برآموز و 2- بزهکاران دست آموز قرار می دهد. پیشنهادها در زمینه اصلاح اصل سی ام قانون اساسی برای اجباری کردن تعلیمات ابتدایی و آموزش همگانی تا پایان راهنمایی، آموزش خانواده ها از طریق صدا و سیما برای پیشگیری از خشونت با کودکان و جمع آوری کودکان و نوجوانان خیابانی و محافظت از آنها در مراکز بازپروری «کانون کارورزی» با نظارت دادگستری بوده است.