ارائه الگوی عوامل مؤثر بر افزایش سواد اطلاعاتی دانشجویان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22067/infosci.2026.96905.1264چکیده
مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی عوامل مؤثر بر افزایش سواد اطلاعاتی دانشجویان انجام پذیرفت. روشها: این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و از حیث نحوه گردآوری دادهها پیمایش اکتشافی است. جامعه آماری پژوهش حاضر دانشجویان، خصوصاً دانشجویان حوزه فناوری اطلاعات و ارتباط بودند، که از میان آنها 20 نفر بهعنوان اعضای نمونه با روش نمونهگیری هدفمند و براساس اصل اشباع نظری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده در بخش کیفی پژوهش، مصاحبه و در بخش کمی پرسشنامه است. برای تحلیل دادهها در بخش کیفی از رویکرد تحلیل مضمون و روش کدگذاری با بهرهگیری از نرمافزار مکسکیودا و در بخش کمی از روش مدلسازی ساختاری تفسیری استفاده شده است. یافتهها: یافتههای پژوهش در دو بخش کیفی و کمی ارائه شد. به این صورت که در بخش کیفی 15 عامل مؤثر بر افزایش سواد اطلاعاتی دانشجویان، شناسایی شدند. سپس در بخش کمی الگوی عوامل در سه سطح تنظیم شد. براساس این مدل، تأثیرگذارترین و زیربناییترین عوامل در سطح سوم شامل انگیزههای بیرونی مستقل، تخصیص بودجه و امکانات کافی برای توسعه زیرساختها و وجود سیاستهای مناسب در سطح دانشگاه قرار دارند. سطح دوم مدل که حلقه میانی را تشکیل میدهد، شامل عواملی مانند داشتن دستگاههای پیشرفته فناوری اطلاعات، آموزش مهارتهای پژوهش و تحلیل اطلاعات، ایجاد فرصتهای تعاملی میان دانشجویان و متخصصان، میزان دسترسی به منابع اطلاعاتی و ارزیابی و بهروزرسانی مداوم برنامههای آموزشی است. در نهایت، سطح اول مدل که تأثیرپذیرترین مؤلفهها را در بر میگیرد، شامل توانایی یادگیری فعال، زیرساختهای هوش هیجانی، میزان اعتماد به اینترنت، انگیزش و نگرش درونی دانشجویان، توانایی تفکر انتقادی، ایجاد آگاهی و درک اهمیت سواد اطلاعاتی و طراحی و اجرای برنامههای فرارشتهای است. بحث و نتیجهگیری: پژوهش حاضر بیان کرده است که داشتن ابزارهای پیشرفته فناوری اطلاعات و ارتباطات و همچنین آموزش مهارتهای تحقیق و تحلیل اطلاعات از عوامل مؤثر و مهم در افزایش سواد اطلاعاتی دانشجویان است. اصالت: پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی عوامل مؤثر بر افزایش سواد اطلاعاتی دانشجویان انجام میپذیرد تا ضمن پر کردن خلأ نظری موجود، زمینه را برای ارتقای هدفمند این مهارت کلیدی در نظام آموزش عالی فراهم سازد.