تأثیر اندازه روشنههای تاجپوشش بر تنوع گونههای چوبی در جنگلهای کوهستانی شمال کشور (مطالعه موردی: راشستانهای لالیس چالوس)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشجوی دکتری جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22092/ijfpr.2011.107602چکیده
بههم خوردگیهای طبیعی در جنگلهای معتدله نقش مهمی در تعیین آینده پوشش گیاهی بر عهده دارند. هدف از این تحقیق بررسی تنوع گونههای چوبی در روشنههای تاجپوشش قطعه شاهد سری لالیس واقع در نزدیکی چالوس میباشد. بدین منظور چهار ترانسکت خطی در منطقه پیاده و روشنههای مسیر، نمونهبرداری و درصد پوشش گونههای چوبی آنها ثبت شد. روشنهها در چهار کلاس روشنه کوچک (کمتر از 200 مترمربع)، متوسط (200 تا 400 مترمربع)، بزرگ (400 تا 600 مترمربع) و خیلی بزرگ (بیش از 600 مترمربع) قرار داده شدند. بررسی تنوع پوشش چوبی با استفاده از شاخصهای تنوع گونهای (سیمپسون و شانون- وینر)، غنای گونهای (مارگالف و منهینیک) و یکنواختی گونهای (پیت و کامارگو) انجام شد. در مجموع 59 روشنه تاجپوشش گسترش یافته در منطقه بررسی شد. نتایج نشان داد با افزایش اندازه روشنه، شاخصهای تنوع و غنای گونهای بهطور معنیداری افزایش یافتهاند. بر این اساس روشنههای خیلی بزرگ بیشترین مقدار تنوع و غنای گونهای را بهخود اختصاص دادند. همچنین یکنواختی گونهای در کلاسهای مختلف، اختلاف معنیداری داشتند که با توجه به آن روشنههای متوسط و بزرگ بیشترین یکنواختی را در بر داشتند. در روشنههای کوچک بیشترین سطوح با گونه راش و در روشنههای خیلی بزرگ با گونههای ازگیل و ولیک اشغال شده بودند