بررسی پدیده قطبی شدن منابع انسانی در سازمان‌های اداری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
10.30473/ipom.2025.74075.5158
چکیده

در محیط‌های اداری امروزی، قطبی‌شدن منابع انسانی به عنوان یکی از چالش‌های اساسی در مدیریت سازمان‌ها مطرح است. این پدیده که ناشی از تفاوت‌های ایدئولوژیک، فرهنگی، اجتماعی و سازمانی است، می‌تواند تأثیرات عمیقی بر بهره‌وری، انسجام تیمی و سیاست‌های منابع انسانی داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر، شناسایی، دسته‌بندی و تحلیل پدیده قطبی‌شدن منابع انسانی در سازمان‌های اداری با استفاده از روش فراترکیب است. در این راستا، با بررسی نظام‌مند مطالعات پیشین، ۳۶ کد استخراج گردید که در سه دسته اصلی علل و عوامل مؤثر بر قطبی‌شدن منابع انسانی، پیامدهای قطبی‌شدن در محیط کار، راهکارهای مدیریت و کاهش قطبی‌شدگی طبقه‌بندی شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که عواملی نظیر ساختارهای سلسله‌مراتبی، تعارضات وظیفه‌ای، تفکرات گروهی و سوگیری‌های شناختی از مهم‌ترین محرک‌های قطبی‌شدگی در محیط‌های اداری هستند. همچنین، پیامدهای این پدیده شامل کاهش تعاملات بین‌بخشی، افزایش تعارضات غیرسازنده، افت بهره‌وری و افزایش نرخ ترک خدمت است. در نهایت، راهکارهایی همچون تدوین سیاست‌های فراگیر، توسعه مهارت‌های ارتباطی در میان کارکنان و تقویت تعاملات بین‌گروهی به عنوان راه‌حل‌های مؤثر برای مدیریت این چالش ارائه شدند. نتایج این پژوهش بر ضرورت اتخاذ رویکردی یکپارچه و راهبردی برای کاهش قطبی‌شدگی در سازمان‌های اداری تأکید دارد. همچنین، یافته‌ها می‌توانند راهنمایی ارزشمند برای مدیران منابع انسانی و سیاست‌گذاران سازمانی در راستای تدوین استراتژی‌های اثربخش برای ارتقای همبستگی و تعاملات سازمانی باشند.