شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر غیبت ذهنی اعضای هیئتعلمی، مورد مطالعه: دانشگاه پیام نور استان فارس
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتى و مشاوره، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30473/ipom.2025.73488.5124چکیده
غیبت ذهنی، یکی از چالشهای مدیریت سرمایههای انسانی است، که میتواند دانشگاهها را نیز در فرایند بهرهبرداری از سرمایههای انسانی خود با مشکلات جدی مواجه سازد. ازاینرو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر غیبت ذهنی اعضای هیئتعلمی اجرا شد. این پژوهش، مطالعهای آمیخته است که در بخش کیفی آن روش تحلیل مضمون و در بخش کمی از روش آر- سوارا استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش را اعضای هیئتعلمی دانشگاه پیام نور استان فارس تشکیل میدهند که در این بین با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند و معیارهای از قبل تعیین شده، 17 نفر جهت مشارکت در پژوهش انتخاب شدند. دادههای لازم نیز در بخش کیفی با استفاده از مصاحبه و در بخش کمی با استفاده از پرسشنامه گردآوری شد. جهت ارزیابی اعتبار تحلیلها در بخش کیفی نیز روش توافق درون موضوعی استفاده شد. نتایج نشان داد که عوامل مؤثر بر غیبت ذهنی اعضای هیئتعلمی میتوانند در چهار دسته اصلی یعنی ویژگیهای فردی اعضای هیئتعلمی، ویژگیهای سازمانی دانشگاه، ویژگیها و رفتارهای مدیران دانشگاه و ویژگیهای شغلی اعضای هیئتعلمی دستهبندی شوند. یافتهها همچنین بیانگر این است که عدم توجه به اعضای هیئتعلمی بهعنوان سرمایه انسانی، فقدان امنیت شغلی و نگرانیهای مرتبط با از دست دادن شغل، داشتن مشکلات شخصی و خانوادگی و ساختار سازمانی سلسلهمراتبی دانشگاه، به ترتیب مهمترین عوامل مؤثر بر غیبت ذهنی اعضای هیئتعلمی هستند. با توجه به نتایج حاصل، غیبت ذهنی اعضای هیئتعلمی پدیدهای چندبعدی است که عوامل متفاوتی در بروز آن دخیل هستند و حل این مسئله نیازمند رویکردی جامع و کلنگر است.