عوامل مؤثر بر رازداری سازمانی در شرکتهای دانشبنیان مبتنی بر الگوی ساختاری تفسیری
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور ، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30473/ipom.2025.74673.5195چکیده
شرکتهای دانشبنیان به دلیل ماهیت نوآورانه و دانشمحور بودن، دارای اطلاعات فنی، علمی و فناوری بسیار حساس و محرمانه هستند که افشای آنها میتواند خسارات مالی و رقابتی جبرانناپذیری به شرکت وارد کند. رازداری سازمانی و رعایت محرمانگی سازوکاری مهم برای حفاظت از اطلاعات ارزشمند و خصوصی در شرکت های دانش بنیان میباشد. نظر به اهمیت این موضوع، هدف از انجام این پژوهش، شناسایی کلیدی ترین، وابستهترین و مستقلترین عوامل موثر بر رازداری سازمانی و ترسیم روابط علی و معلولی سلسله مراتبی آن در شرکتهای دانشبنیان استان تهران بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی؛ از نظر ماهیت اکتشافی است. داده ها از طریق مدلسازی ساختاری تفسیری و با استفاده از نرم افزار متلب 9 و میک مک 2 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نمونه آماری مدیران و کارشناسان خبره 6 شرکت دانش بنیان استان تهران بود. بر اساس یافته های پژوهش، ۱۵ متغیر در قالب ۶ سطح شناسایی شد. همچنین یافته ها نشان می دهد که عوامل محیطی (قوانین و مقررات، حمایت از مالکیت فکری و حفظ حریم خصوصی) به عنوان کلیدی ترین؛ عوامل فردی (جوانمردی، خودکارآمدی، کانون کنترل، سکوت و عدم اطلاع)، به عنوان وابسته ترین؛ عوامل سازمانی: پایش امنیت، تاب آوری سازمانی، حمایت سازمانی، تمرکز قدرت، فرهنگ سازمانی، و عوامل محیطی : حمایت از مالکیت فکری و قوانین و مقررات نیز به عنوان مستقل ترین عوامل با بیشترین قدرت نفوذ و تاثیر گذاری و محرک اصلی شکل گیری رازداری سازمانی، شناخته شدند؛ به طوری که هرگونه اقدام برای ایجاد و ارتقای رازداری در سازمان مستلزم اصلاحات در این عوامل است.