تحلیلی بر دادخواهی سازمان بازرسی کل کشور در شعب دیوان عدالت اداری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه امام صادق(ع)

2 دانش آموخته دکتری حقوق عمومی، دانشکده الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، معاون سابق دیوان عدالت و حقوق‌دان شورای نگهبان

3 دکتری حقوق عمومی دانشگاه امام صادق(ع)

doi
10.22106/jlj.2024.2013049.5468
چکیده

سازمان بازرسی کل کشور به‌ عنوان یکی از مهم‌ترین ارکان نظارتی در نظام اداری کشور، صلاحیت تهیه گزارش و اعلام جرم، تخلف و سوء جریان به ‌مراجع رسیدگی‌کننده گوناگون اعم از مراجع قضایی و اداری را بر عهده دارد. شعب دیوان عدالت اداری می‌توانند یکی از مراجع دریافت شکایات سازمان بازرسی کل کشور باشند که تا پیش از اصلاح اخیر قانون دیوان‌ عدالت اداری در سال 1402 به ‌دلیل فقدان شرط ذی‌نفعیِ خواهان، چنین امکانی وجود نداشت. مقاله حاضر با هدف تحلیل و بررسی این اختیار و حدود و ثغور آن؛ که گامی بلند جهت صیانت از حقوق عامه به شمار می‌رود، در پی پاسخ به این سوال است که تجویز شکایت سازمان بازرسی کل کشور در شعب دیوان با چه استنباطی قابل توجیه است و محدودیت‌ها و ابعاد طرح شکایت سازمان بازرسی در شعب دیوان کدام است. به ‌نظر می‌رسد قانون‌گذار در تبصره 1 ماده 17 قانون اصلاحی دیوان عدالت اداری از باب نمایندگی عموم مردم به سازمان بازرسی مجوز داده تا در حدود اختیار خود و در مواردی که حقوق عامه در معرض تضییع قرار می‌گیرد، با رعایت تشریفات دادرسی بتواند نسبت به تصمیمات و اقدامات دستگاه‌های دولتی و مأموران آن‌ها و آراء صادره از مراجع اختصاصی اداری در شعب دیوان اقدام به ‌طرح شکایت کند.