آسیبشناسی بهرهوری سرمایه انسانی در دانشگاه پیام نور ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشجوی ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30473/ipom.2025.71794.4999چکیده
سرمایه انسانی بهرهور، یکی از مهمترین ویژگیهای سازمانهای موفق امروزی است. از آنجا که نهادهای آموزشی به خصوص دانشگاهها زمینهساز رشد و بلوغ سرمایه انسانی هستند، لذا داشتن کارمندان بهرهور در بدنه اجرایی و آموزشی این نهادها بسیار مهم است. شناسایی عواملی که باعث کاهش اثربخشی و کارایی سرمایه انسانی میشوند، در قالب آسیبشناسی بهرهوری سرمایه انسانی مطرح است. برای انجام این پژوهش علاوهبر مطالعۀ اسنادی، از روش تحلیل مضمون با نرمافزار MAXQDA2020، برای شناسایی عوامل و مؤلفهها استفاده شد. جامعه آماری در این پژوهش خبرگان در حوزه منابع انسانی و بدنه اجرایی دانشگاه بودند که بعد از انجام 13 مصاحبه، اشباع نظری صورت گرفت. با توجه به مصاحبههای نیمه ساختاریافته، 236 شناسه باز و 30 شناسه فرعی و 10 شناسه اصلی در ارتباط با موضوع استخراج گردید و نسبت به هریک از عوامل تحلیل لازم صورت پذیرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که دانشگاه پیام نور با آسیبهای جدی در زمینه ساختار و فرهنگ، گزینش و استخدام، انتصابات و ارتقای شغلی، سیستم پرداخت حقوق و دستمزد، دانش و مهارت، ارزشیابی عملکرد، شفافیت نقش، حمایت سازمانی، مشوقهای انگیزشی و تصمیمات و خطمشی گذاری مدیران در ارتباط با نیروی انسانی مواجه است. همچنین بههمپیوسته بودن آسیبهای ذکر شده، نشاندهنده ارتباط تنگاتنگ آنها در کاهش بهرهوری است.