بررسی اثرات کورکومین در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن وریدی بر علائم بالینی: کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده دوسوکور

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

4 مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

5 استادیار گروه پزشکی مولکولی معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

6 استاد گروه بیوتکنولوژی دارویی دانشکده داروسازی مشهد

7 مرکز تحقیقات جراحی عروق و درمان های اندوواسکولار ایران، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22038/mjms.2025.27548
چکیده

مقدمه: به‌دلیل اثرات ضد‌التهاب، آنتی‌اکسیدان و ضد ترومبوز به نظر می‌رسد که کورکومین می‌تواند در بهبود علایم افراد مبتلا به ایسکمی موثر واقع گردد و موجب بهبود کیفیت زندگی این بیماران گردد؛ با این‌حال، تاکنون هیچ کارآزمایی بالینی در این زمینه انجام نشده‌است. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثرات کورکومین بر بهبود علائم بالینی در افراد دارای نارسایی مزمن وریدی انجام شد.روش کار: این کار آزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور در سال 1402 در مشهد انجام شد. با استفاده از سیستم رجیستری بیمارستان ولایت به صورت تصادفی، از بیماران نارسایی مزمن وریدی (کلاس بالینی 4 و 5 و 6) دعوت شد تا در صورت تمایل در مطالعه حاضر شرکت نمایند. بیماران به دو گروه تقسیم شدند که گروه مداخله روزی 1 عدد قرص کورکومین 500 میلی گرمی مصرف کردند و گروه کنترل دارونما دریافت نمودند. بعد از 6 هفته معیار‌های بهبود بیماری در دو گروه مقایسه شد. نتایج بدست آمده در انتها توسط نرم افزار آماری SPSS آنالیز گردید.نتایج: مجموعا 20 بیمار مبتلا به نارسایی مزمن وریدی با میانگین سن 13.53±52.60 سال که 15 نفر (75 درصد) از آن ها مذکر و مابقی مونث بودند وارد مطالعه شدند که 10 نفر از آنان در گروه کورکومین و 10 نفر در گروه پلاسبو قرار گرفتند. از نظر جنس (0.303P=) و سن (0.899P=) بین دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت. همچنین خصوصیات بالینی بیماران در ابتدای مطالعه با یکدیگر مشابه بود. اندازه زخم در انتهای مطالعه در تعداد بیشتری از بیماران گروه کورکومین نسبت به گروه پلاسبو کاهش پیدا کرده بود، این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود (0.170P=).نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج بدست آمده در مطالعه حاضر، کورکومین ممکن است بتواند روند ترمیم زخم در افراد دارای نارسایی مزمن وریدی را تسریع کند؛ هرچند در مطالعه ما تاثیر کورکومین از نظر آماری معنادار نبود و به منظور بدست آمدن شواهد دقیق و قابل اعتماد نیاز است در آینده مطالعات بیشتری در این خصوص انجام شوند.