تیمار گرمایی چوب در مدیوم خشک و بررسی تأثیر آن بر ترشوندگی سطح و مقاومت چسبندگی شفافپوشهها
نویسندگان
1 گروه علوم و تکنولوژی صنایع چوب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
2 گروه علوم و تکنولوژی صنایع چوب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
3 دانشیار، گروه علوم و تکنولوژی صنایع چوب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران
doi
10.22092/ijwpr.2016.105776چکیده
در این پژوهش تأثیر تیمار حرارتی گونههای چوبی توسکا (Alnus glutinosa)، صنوبر (Populus nigra) و نوئل (Picea abies) بر مقاومت چسبندگی شفافپوشههای کیلر و نیم پلی استر مورد بررسی قرار گرفت. برای همین منظور نمونههایی با ابعاد 18×100×200 میلیمتر (طولی × مماسی × شعاعی) از قسمت برون چوب با سطوح مماسی برش داده شدند. نمونهها به ترتیب در دمای 150 و 180 درجه سلسیوس در داخل آون به مدت 3 ساعت تحت تیمار حرارتی قرار گرفتند. بعد از انجام تیمار، سطح نمونههای چوبی به ترتیب به وسیله سنباده با درجه 120 و 180 پرداخت گردیدند. زاویه تماس قطره با روش قطره گذاری آب قبل و بعد از تیمار صورت گرفت. سپس سطوح نمونههای چوبی در دو فرایند جداگانه با پوششهای کیلر و نیم پلی استر پوشش داده شدند. مقاومت چسبندگی پوشش با روش Pull Off بر طبق استاندارد ASTM D-4541 اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که تیمار حرارتی چوب باعث افزایش زاویه تماس قطره شده و با افزایش دما، این روند صعودی ادامه مییابد که نتیجه آن کاهش ترشوندگی سطح نمونهها است. نتایج همچنین بیانگر این بود که تیمار حرارتی چوب تأثیر معنیداری بر مقاومت چسبندگی داشته بهطوری که نمونههای شاهد مقاومت چسبندگی بالاتری نسبت به نمونههای تیمار شده داشتند و کمترین میزان مقاومت چسبندگی در نمونههای تیمار شده با دمای 180 درجهی سلسیوس مشاهده شد.