تاثیر دیاکسید سیلسیوم بر دوام طبیعی و ریختشناسی چندسازه چوب پلاستیک در برابر قارچ رنگینکمان (Trametes Versicolor)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد فرآورده های چندسازه چوب دانشگاه زابل
2 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد چالوس، چالوس، ایران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد فرآوردههای چندسازه چوب، دانشگاه زابل
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد حفاظت و اصلاح چوب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22092/ijwpr.2015.105613چکیده
این تحقیق با هدف بررسی تأثیر افزودن ذرات سیلیس بر دوام طبیعی و ریختشناسی چندسازه چوب پلاستیک در برابر قارچ رنگینکمان (Trametes Versicolor) انجام شد. آرد چوب با نسبت وزنی 60 درصد با پلیپروپیلن به همراه phc 2 انیدرید مالئیک پلیپروپیلنی مخلوط گردید. نانو و میکرو سیلیس نیز با نسبتهای وزنی 0، 1، 3 و phc 5 بهعنوان پرکننده مورد استفاده قرار گرفتند. فرایند اختلاط در داخل دستگاه مخلوطکن داخلی انجام شد و نمونههای آزمونی با استفاده از دستگاه تزریق ساخته شدند. نمونههای آزمونی به مدتهای 8، 12 و 16 هفته در مجاورت قارچ رنگینکمان با دمای 25 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 75 درصد مطابق با استاندارد BS 838:1961 قرار گرفتند. سپس کاهش جرم، جذب آب بلندمدت و ضریب انتشار رطوبت بر روی نمونهها انجام شد. برای اطمینان از تشکیل پیوند هیدروژنی بین سیلیس و آرد چوب از طیفسنجی مادون قرمز (FTIR) و برای ریختشناسی چندسازهها از میکروسکوپ الکترونی پویشی (SEM) استفاده گردید. نتایج نشان داد که با افزایش زمان مجاورت نمونهها در محیط قارچ، کاهش جرم، جذب آب بلندمدت و ضریب انتشار رطوبت در چوب پلاستیک افزایش یافت، اما با افزایش سیلیس، از شدت پوسیدگی نمونهها کاسته شد. تأثیر نانو ذرات سیلیس بر دوام طبیعی چندسازه چوب پلاستیک بیشتر از تأثیر میکرو ذرات سیلیس بود. نتایج طیفسنجی مادون قرمز حکایت از ایجاد پیوند هیدروژنی بین آرد چوب و سیلیس داشت. نتایج میکروسکوپ الکترونی پویشی نیز نشان داد که با افزایش مجاورت نمونهها با قارچ ترکهای ریز و درشتی در چندسازه ایجاد گردید اما با افزایش سیلیس از میزان این ترکها کاسته شد.