فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این پژوهش بررسی تأثیر کاربرد زغال­های زیستی تهیه شده از باگاس نیشکر در دماهای مختلف بر تغییرات شکل­های شیمیایی روی در یک خاک آهکی بود. به این منظور زغال­های زیستی تهیه شده در دماهای 200 (B200)، 350 (B350) و 500 (B500) درجه سلسیوس در سطوح 1 و 2 درصد وزنی با نمونه خاک ترکیب شدند. نمونه­ها به­مدت سه ماه در شرایط انکوباسیون و در دمای ثابت نگهداری شدند. در پایان آزمایش از خاک­های تیمار شده نمونه­برداری شد و برخی ویژگی­های شیمیایی خاک و شکل­های شیمیایی روی در خاک اندازه­گیری شدند. نتایج نشان داد کاربرد هر سه نوع زغال زیستی سبب افزایش ظرفیت تبادل کاتیونی و کربن آلی خاک شد. pH خاک در تیمارهای B200 کاهش یافت، اما در تیمارهای B350 و B500 افزایش یافت. غلظت شکل تبادلی روی در خاک تیمار شده با زغال­های زیستی B350، B500 به­ترتیب 2/5 و 2/14 درصد کاهش یافت، اما در تیمار B200، 0/17 درصد افزایش یافت. کاربرد هر یک از زغال­های زیستی B200، B350 و B500 سبب افزایش شکل­های کربناتی (به­ترتیب 5/4، 2/13 و 3/23 درصد) و آلی (به­ترتیب 3/83، 3/6 و 2/9 درصد) روی در خاک شد. کم­ترین غلظت شکل باقی­مانده روی مربوط به خاک تیمار شده با زغال زیستی B200 بود. نتایج همچنین نشان داد که بیش­ترین تغییرات شکل­های شیمیایی روی در خاک مربوط به سطح کاربرد 2 درصد زغال­های زیستی بود. به­طور کلی می­توان نتیجه­گیری کرد کاربرد زغال زیستی تهیه شده از باگاس نیشکر در دمای گرماکافت 200 درجه سلسیوس (به­ویژه در سطح 2 درصد وزنی) می­تواند با کاهش شکل باقی­مانده روی و افزایش شکل­های با فراهمی نسبتاً بیش­تر از جمله شکل تبادلی، در بهبود فراهمی روی در خاک­های آهکی مؤثر باشد.