مدل یابی ساختاری رابطه تاب آوری تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان با انگیزش پیشرفت با نقش واسطه ای تفکر خلاق در دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر تهران
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد فیروزکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزکوه، ایران
2 گروه روانشناسی تربیتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.22038/mjms.2025.27537چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف تعیین میزان برازش مدل ساختاری رابطه تاب آوری تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان با انگیزش پیشرفت با نقش واسطه ای تفکر خلاق در دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر تهران انجام شد.روش کار: تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را دانش آموزان مقطع متوسطه دوم منطقه 6 تهران به تعداد 275 تشکیل دادند که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. دراین پژوهش از ابزارهای تابآوری تحصیلی مارتین (2001)، انگیزش پیشرفت هرمنس (1970)، راهبردهای تنظیم هیجان گراس (2002) و تفکر خلاق ولچ و مکدونالد (2002) استفاده شد که همگی از روایی و پایایی قابل قبولی برخوردار بودند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS-26 و AMOS-23 استفاده گردید. برای بررسی فرضیه های پژوهش از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد.نتایج: یافته های پژوهش نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین متغیرهای تاب آوری تحصیلی و راهبردهای تنظیم هیجان به ترتیب به میزان 84/0 و 80/0 در سطح معناداری 001/0 بر انگیزش پیشرفت اثر مستقیم دارد. همچنین اثر تفکر خلاق بر انگیزش پیشرفت (13/0 β= 013/0P=) به صورت مثبت و معنادار بود.نتیجهگیری: بنابراین می توان نتیجه گرفت که تاب آوری تحصیلی بالا، راهبردهای تنظیم هیجان مناسب میتوانند انگیزش پیشرفت بیشتر را در دانش آموزان پیش بینی نمایند و با درگیر کردن و بهبودی تفکر خلاق در آنها به انگیزش پیشرفت تحصیلی بیشتر کمک نمایند.