پهنهبندی اجرای سامانههای آبیاری در اراضی حوضه رودخانه آجیچای
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 استاد گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
10.22067/jsw.v33i2.70314چکیده
بدون شک محدودیت منابع آب مشکل اصلی در راه افزایش تولید محصولات کشاورزی و بزرگترین چالش کشور میباشد. برای استفاده بهینه از منابع آب در بخش کشاورزی لازم است تامناسبترین سامانه آبیاری برای تأمین نیاز آبی اراضی استفاده گردد. در پژوهش حاضر از روی تغییرات دادههایی نظیر کیفیت آب، خاک و اقلیم منطقه برای پهنهبندی و تعیین مناطق بهینه کاربرد هر یک از سامانههای آبیاری، از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) استفاده شد. برای انتخاب هر یک از سامانهها معیارهای تأثیرگذار مشخص و سپس به روش AHP مورد مقایسه قرار گرفتند. امتیازهای لازم برای هر معیار با کنترل نرخ سازگاری بدست آمد که در هر سه مورد کمتر از 1/0 بود. نتایج نشان داد که اجرای سامانههای آبیاری بارانی و قطرهای بهترتیب در 19637 و 31757 هکتار از اراضی مورد مطالعه مناسب است. اما با توجه به بالا بودن مقادیر SAR و شیب زیاد زمین اجرای سامانه آبیاری سطحی بجز 9 درصد از اراضی کشاورزی، در بقیه مناسب نیست. بطور کلی بیشتر محدودیتها در دشت تبریز و در حاشیه دریاچه ارومیه است. لذا با دور شدن از دریاچه ارومیه و بطرف بالادست حوضه آجیچای شرایط برای اجرای این سامانهها محیاتر میشود. چنانچه کاربرد این سه سامانه در دشت بستانآباد و هریس نسبتاً مناسب و در دشت سراب دو سامانه بارانی و قطرهای مناسب و آبیاری سطحی نسبتاً مناسب تعیین گردید.