شناسایی عوامل کاهنده بهرهوری دیوان محاسبات کشور
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، مدیریت دولتی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.30473/ipom.2024.71966.5012چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی و تحلیل عوامل کاهنده بهرهوری در دیوان محاسبات کشور است. این پژوهش در سال 1402 با رویکرد روششناسی ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شد. در قسمت کیفی برای شناسایی عوامل از روش اکتشافی استفاده شد. با تعداد 19 نفر از خبرگان دیوان محاسبات کشور، با روش نمونهگیری هدفمند و گلوله برفی مصاحبههای نیمه ساختاریافته و عمیق انجام شد. پس از تجزیه و تحلیل مصاحبهها و کدگذاری پاسخها، تعداد 34 شاخص عوامل کاهنده بهرهوری در دیوان محاسبات کشور در قالب 2 بعد اصلی و 9 مؤلفه شناسایی شد. جامعه آماری بخش کمی پژوهش کلیه کارکنان رسمی و پیمانی دیوان محاسبات کشور و 31 استان به تعداد 1960 نفر بود. پرسشنامه 47 سؤالی پژوهش طراحی و با استفاده از آزمون مقایسه میانگینها تأثیر هر عامل بر تقلیل بهرهوری دیوان محاسبات شناسایی شد. نتایج به دست آمده از آزمون فرضیهها نشان داد مؤلفههای فردی، مؤلفههای سازمانی، مؤلفههای قوه مقننه، مؤلفههای قوه مجریه و مؤلفههای دیگر نهادهای نظارتی بر تقلیل بهرهوری دیوان محاسبات کشور تأثیر مثبت و معناداری دارند. اما تأثیر مؤلفه مجمع تشخیص مصلحت نظام، مؤلفههای قوه قضائیه، مؤلفه رسانه و مؤلفه توده مردم بر تقلیل بهرهوری دیوان محاسبات کشور تأیید نشد. نتایج نشان داد علیرغم اینکه از دیدگاه خبرگان پژوهش همه مؤلفهها و شاخصهای آنها بر تقلیل بهرهوری اثرگذار است؛ اما از دیدگاه پاسخدهندگان به پرسشنامه مؤلفه مجمع تشخیص مصلحت نظام، مؤلفههای قوه قضائیه، مؤلفه رسانه و مؤلفه توده مردم نقش چندانی در تقلیل بهرهوری نداشتهاند.