واکاوی عوامل مؤثر بر بیاعتمادی در میان اعضای هیئتعلمی گروههای علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاههای دولتی ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشکده روانشناسی و علومتربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 استادیار، گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشکده روانشناسی و علومتربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد و مدیریت و علوماداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
doi
10.22067/infosci.2023.78482.1132چکیده
مقدمه: بیاعتمادی میان اعضای هیئتعلمی مانع توسعه روابط و همکاریهای علمی، آموزشی و پژوهشی میان آنها میشود. شناسایی عوامل ایجاد بیاعتمادی اولین قدم برای تقویت اعتماد و همکاری است. ازاینرو، هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر بیاعتمادی در میان اعضای هیئتعلمی گروههای علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاههای دولتی ایران بود.روششناسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی است که با استفاده از روش گرندد تئوری انجام شد. جامعه این پژوهش اعضای هیئتعلمی گروههای علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاههای دولتی ایران بودند که اعضای نمونه با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از مصاحبه نیمساختاریافته استفاده شد که فرآیند انجام مصاحبهها تا رسیدن به اشباع نظری بعد از مصاحبه با تعداد 38 نفر از اعضای نمونه ادامه پیدا کرد. برای تحلیل، تفسیر و کدگذاری دادهها از روش تحلیل مضمون استفاده شد.یافتهها: با تحلیل دادههای کیفی 123 کد اولیه بهعنوان عوامل مؤثر بر بیاعتمادی در میان اعضای هیئتعلمی گروههای علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاههای دولتی ایران شناسایی شدند که این کدها در قالب 16 مقوله فرعی و 4 مقوله اصلی دستهبندی شدند. عوامل فرهنگی و اجتماعی، نارسایی در روابط میان فردی، عوامل فردی و عوامل سازمانی 4 مقوله اصلی بودند که در شکلگیری بیاعتمادی میان اعضای هیئتعلمی اثر دارند.نتیجهگیری: پژوهش حاضر با مطالعه دقیق دیدگاه اعضای هیئتعلمی، عوامل مؤثر بر ایجاد بیاعتمادی میان اعضای هیئتعلمی گروههای علم اطلاعات و دانششناسی دانشگاههای دولتی ایران را شناسایی و پیشروی مدیران و مسئولان دانشگاهها قرار داده است. توجه به یافتههای این پژوهش میتواند به برنامهریزی بهتر برای افزایش اعتماد و رفع کاستیهای این حوزه میان اعضای هیئتعلمی کمک نماید.
