طراحی مدل مدیریت چالشهای پیادهسازی سازمان خودگردان غیرمتمرکز (دائو)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30473/ipom.2024.70672.4957چکیده
در حال حاضر صنعت بیمه در ایران با چالشهایی نظیر پیچیدگی در فرایندها، هزینههای بالا و کاهش اعتماد مشتریان روبهرو است. در نتیجه این چالشها، نیازمندیهای جدیدی برای بهبود عملکرد و افزایش اثربخشی در صنعت بیمه به وجود آمده است. در این راستا، پیادهسازی مدل سازمان خودگردان غیرمتمرکز (دائو) بهعنوان یکی از راهکارهای نوین مطرح میگردد که با کمک فناوری بلاکچین و قراردادهای هوشمند میتواند به حل بسیاری از مشکلات موجود در صنعت بیمه کمک کند. این مفهوم در مرکز این پژوهش قرار دارد که آیا دائو میتواند در صنعت بیمه پیادهسازی شود؟ چالشهای پیادهسازی سازمان دائو بیمهای در ایران چیست؟ برای رسیدن به اهداف پژوهش از رویکرد کیفی و روش نظریهپردازی دادهبنیاد استفاده شده است. ابزار جمعآوری دادهها، مصاحبههای نیمه ساختاریافته بوده و به منظور گردآوری اطلاعات با بهکارگیری روش نمونهگیری هدفمند با 16 متخصص و فرد خبره در صنعت بیمه (در سه حوزه مالی، فنی و حقوقی) و برخی از استادان فعال در حوزه فناوری بلاکچین مصاحبه صورت گرفت. تحلیل اطلاعات از روش استراوس و کوربین و مدل پارادایمی انجام گرفت و نتیجه این تحلیل استخراج 317 مفهوم، 69 مقوله و 24 عامل است. این تحقیق برای اولین بار در کشور به بررسی پیادهسازی سازمان دائو بیمهای و عوامل مؤثر بر آن میپردازد و چالشهای پیادهسازی را شناسایی و راهکارهایی را برای مقابله با آنها ارائه مینماید. همچنین نتایج و پیامدهای پیادهسازی این مدل مورد بررسی قرار میگیرد.