تأثیر مدیریت آبیاری (نوع سیستم و تنش کم آبی) بر عملکرد و شاخصهای فیزیولوژیکی انگور (مطالعه موردی منطقه ناغان)
نویسندگان
1 دانشگاه شهرکرد
2 دانشگاه شهرکرد
3 دانشگاه شهرکرد
4 دانشگاه شهرکرد
doi
10.22067/jsw.v32i6.67733چکیده
به منظور بررسی اثر نوع سیستم آبیاری و تنش کمآبی بر میزان آب مصرفی، عملکرد و شاخصهای فیزیولوژیکی انگور رقم عسگری، پژوهشی در تابستان 1395 در قالب طرح بلوکهای کاملا تصادفی با 5 تیمار در یکی از باغهای انگور در منطقه ناغان انجام گرفت. تیمارها شامل آبیاری رایج در منطقه (شاهد)، آبیاری سطحی با 100 درصد نیاز آبی، آبیاری سطحی با 60 درصد نیاز آبی، آبیاری قطرهای با 100 درصد نیاز آبی و آبیاری قطرهای با 60 درصد نیاز آبی در 4 تکرار بود. سن گیاهان در حدود 60 سال و بافت خاک رس لومی تعیین شد. در انتهای آزمایش کارایی مصرف آب، عملکرد محصول، RWC، تعداد حبه و وزن 100 حبه در خوشه و همچنین صفات کیفی مانند مواد جامد محلول، اسید کل و pH آب انگور اندازهگیری شد. نتایج نشان داد، در هردو سیستم، تنش کمآبی باعث کاهش محتوای نسبی آب برگ، عملکرد محصول، وزن 100 حبه و تعداد حبه در خوشه و همچنین اسید کل شده است. تیمار شاهد کمترین مقدار کارایی مصرف آب را داشته است. تیمار آبیاری قطرهای 100 درصد در بیشتر پارامترها اختلاف معنیداری با تیمار شاهد ندارد و به مراتب ویژگیهای کیفی و کارایی مصرف آب آن از تیمار شاهد بهتر بوده است. سیستم آبیاری قطرهای با جلوگیری از هدررفت آب به میزان حدود 40درصد ، موجب تولید محصولی با کیفیتتر و بازار پسند نسبت به آبیاری سنتی شده است. بنابراین میتواند جایگزین مناسبی برای آبیاری باغهای انگور در منطقه باشد.