تأثیر مدیریت آبیاری (نوع سیستم و تنش کم ‌آبی) بر عملکرد و شاخص‌های فیزیولوژیکی انگور (مطالعه موردی منطقه ناغان)

نویسندگان

1 دانشگاه شهرکرد

2 دانشگاه شهرکرد

3 دانشگاه شهرکرد

4 دانشگاه شهرکرد

doi
10.22067/jsw.v32i6.67733
چکیده

به منظور بررسی اثر نوع سیستم آبیاری و تنش کم­آبی بر میزان آب مصرفی، عملکرد و شاخص­های فیزیولوژیکی انگور رقم عسگری، پژوهشی در تابستان 1395 در قالب طرح بلوک­های کاملا تصادفی با 5 تیمار در یکی از باغ‌های انگور در منطقه ناغان انجام گرفت. تیمار­ها شامل آبیاری رایج در منطقه (شاهد)، آبیاری سطحی با 100 درصد نیاز آبی، آبیاری سطحی با 60 درصد نیاز آبی، آبیاری قطره­ای با 100 درصد نیاز آبی و آبیاری قطره­ای با 60 درصد نیاز آبی در 4 تکرار بود. سن گیاهان در حدود 60 سال و بافت خاک رس لومی تعیین شد. در انتهای آزمایش کارایی مصرف آب، عملکرد محصول، RWC، تعداد حبه و وزن 100 حبه در خوشه و همچنین صفات کیفی مانند مواد جامد محلول، اسید کل و pH آب انگور اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد، در هردو سیستم، تنش کم­آبی باعث کاهش محتوای نسبی آب برگ، عملکرد محصول، وزن 100 حبه و تعداد حبه در خوشه و همچنین اسید کل شده است. تیمار شاهد کمترین مقدار کارایی مصرف آب را داشته است. تیمار آبیاری قطره­ای 100 درصد در بیشتر پارامتر­ها اختلاف معنی­داری با تیمار شاهد ندارد و به مراتب ویژگی­های کیفی و کارایی مصرف آب آن از تیمار شاهد بهتر بوده است. سیستم آبیاری قطره­ای با جلوگیری از هدر­رفت آب به میزان حدود 40درصد ، موجب تولید محصولی با کیفیت­تر و بازار پسند نسبت به آبیاری سنتی شده است. بنابراین می­تواند جایگزین مناسبی برای آبیاری باغ­های انگور در منطقه باشد.