عنصر جمعیت و نقش دولت در مدیریت و جلوگیری از کاهش آن براساس مبانی فقهی
نویسندگان
1 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.30473/ipom.2023.69296.4891چکیده
مسئله جمعیت و مدیریت آن، از مهمترین مباحث یک جامعه و دولت است، در فقه اسلامی نسبت به جمعیت و تولید نسل و همچنین آثار و برکات آن تذکر داده شده است و چهبسا کمجمعیتی تأثیر زیاد و غیرقابلانکاری بر قوت و ضعف دولت به شمار میآید. در کنار آن، سفارش قرآن کریم و ائمه بزرگوار (علیهمالسلام) نسبت به تولید نسل و تربیت فرزندان صالح، آفات و آسیبهای زیادی نیز در سر راه خانوادهها نسبت به کاهش جمعیت و تهدید نسل وجود دارد. لذا لازم است که مدیران دولتی با توجه مبانی فقهی نسبت به تولید نسل و خطرات ناشی از کاهش جمعیت و همچنین تربیت صحیح فرزندان اهتمام و تدابیر لازم را اتخاذ نمایند. در این مقاله ابتدا جمعیت را از لحاظ لغوی و اصطلاحی و سپس جمعیت را از دیدگاه آیات و روایات و فقه اسلامی مورد بررسی قرار داده و سپس به آثار زیانبار کمبود جمعیت و محاسن جمعیت پرداخته و در پایان نیز ضمن ریشهیابی به ذکر چند پیشنهاد برای دولتمندان در جهت افزایش جمعیت پرداخته است.