نقش مشاهدهگر در اشتراک دانش سازمانی بر اساس نظریه اتوپوئسیس و ارتباط علمی در سیبرنتیک
نویسندگان
1 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه شیراز
2 دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانششناسی، دانشگاه شیراز
doi
10.22067/infosci.2021.69793.1026چکیده
مقدمه: ارتباطاتِ علمیِ سازمانی بهعنوان بنیان سازمانهای مدرن، تأثیر بسیاری بر پیشرفت سازمانها داشته و در چرخه مدیریت دانش مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. با توجه به نقش ارتباطات و سیستم ارتباطی بهعنوان مهمترین مفروضه سیبرنتیک، این مقاله با رویکردی سیبرنتیکی، روند تکاملی دانش در انواع سیبرنتیک را با توجه به نقش مشاهدهگر و با در نظر گرفتن نظریه اتوپوئسیس ماتورانا و وارلا و ارتباطات علمی لومان مورد بررسی قرار داده است و با مطرح کردن مبانی فلسفی چهارگانه سیبرنتیک سعی دارد اهمیت این رویکرد را در اشتراک دانش سازمانی آشکار سازد.روششناسی: این مقاله از نوع مروری است که با استفاده از روش مرور روایتی و بررسی منابع نظری و جستجو در پایگاههای معتبر گوگل اسکالر، مگیران و ایرانداک تهیه شده استیافتهها: یافتهها بیانگر آن است که هر چهار رویکرد سیبرنتیکی در اشتراک دانش حائز اهمیت میباشند و اوج این اهمیت را میتوان در نظریه ارتباطات علمی لومان و نقش متفاوت مشاهدهگر در هر مرتبه از سیبرنتیک در راستای اشتراک دانش، بر طبق نظریه اتوپوئسیس نیز مشاهده کرد.نتیجه گیری: مدیریت دانش به دلیل دارا بودن ماهیتی بینرشتهای زیربنای دانش سازمانی است لذا ضروری است مطالعات اشتراک دانش از دیدگاه نظریههای اتوپوئسیس و ارتباط علمی لومان در سیبرنتیک مورد توجه قرار گیرد. اشتراک دانش مشاهدهگران در سیستمهای اجتماعی از جمله حوزههایی است که سیبرنتیک مرتبه چهارم در آن بهخوبی متبلور میگردد و برای توسعه علمی جوامع که در نهایت منجر به پیشرفت آنان میگردد، پشتوانه بسیار مناسبی است.