عملکرد مدیریت روستایی در پایداری اجتماعی سکونتگاههای روستایی(مطالعه موردی: روستاهای بخش مرکزی شهرستان اردبیل)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 عضو غیر هیات علمی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 عضو غیر هیات علمی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
مدیریت روستایی یکی از مؤلفههای اساسی برای نیل به توسعه پایدار روستایی است که در فرآیند برنامهریزی و توسعه روستایی جایگاه و نقش مهمی دارد که با همکاری بخش دولتی و غیر دولتی و مشارکت جامعه محلی، فرآیند توسعه پایدار روستایی را مدیریت میکند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی عملکرد مدیریت روستایی در پایداری اجتماعی سکونتگاههای روستایی انجام شده است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و بر اساس ماهیت توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری 41 روستای پیرامون شهرستان اردبیل است که با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای 370 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب گردید که به صورت نسبی و بر حسب جمعیت موجود در روستاهای منتخب توزیع گردید. دادههای مورد نیاز با استفاده از شیوه کتابخانهای و میدانی(پرسشنامه و مصاحبه) گردآوری شد. به منظور تحلیل موضوع چارچوبی از شاخصهای عملکرد مدیریت روستایی و پایداری اجتماعی انتخاب و تدوین گردید. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از پرسشنامه بیانگر این است از بین شاخصهای عملکرد مدیریت روستایی، شاخص عمرانی با میزان بتای 375/0 بیشترین تأثیر را در پایداری اجتماعی داشته است و شاخص خدماتی با 170/0 کمترین تأثیر را دارا بوده است و در کل عملکرد مدیریت روستایی حدود 60 درصد از متغیر مستقل پایداری اجتماعی سکونتگاههای روستایی را تبیین میکند.