اثربخشی برنامه‌ی توان‌بخشی حرکتی بر مهارت‌های حرکتی و توجه کودکان دارای ناتوانی هوشی‌تحولی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

4 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22038/mjms.2025.83932.4820
چکیده

مقدمه: این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامه‌ی توان‌بخشی حرکتی بر مهارت‌های حرکتی و توجه کودکان دارای ناتوانی هوشی‌تحولی بود. روش کار: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و طرح آن از نوع پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل همراه با پیگیری دو ماهه بود. از جامعه‌ آماری کودکان‌ دارای ناتوانی‌ هوشی‌ تحولی‌ (آموزش‌ پذیر) 7 تا 12 سال‌ مدارس‌ استثنایی‌ دوره‌ ابتدایی‌ شهر تهران‌ در سال‌ تحصیلی‌ 1403-1402، ابتدا از بین کودکان‌ دارای ناتوانی‌ هوشی‌ تحولی ‌(آموزش‌ پذیر) 7 تا 12 سال‌ مدارس‌ استثنایی‌ دوره‌ ابتدایی‌ شهر تهران‌ با دامنه‌ هوش‌بهر بین‌50 تا 75 به روش دردسترس 30 نفر انتخاب شدند و به شکل تصادفی ساده به دو گروه 15 نفره (آزمایش و کنترل) جایزگزین شدند. آزمون تبحر حرکتی برونینکز – اوزرتسکی (1972) بخش توجه آزمون هوشی‌ وکسلر کودکان (2003) به عنوان ابزارهای پژوهش بودند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که پس آزمون و آزمون پیگیری مهارت‌های حرکتی و توجه کودکان دارای ناتوانی هوشی‌تحولی کودکان آزمایش در پس آزمون نسبت به پیش آزمون افزایش داشته است. نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نیز نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه کنترل از لحاظ مهارت‌های حرکتی و توجه تفاوت معنی داری وجود دارد و این تفاوت بر اثر زمان ماندگار است (0001/0p< ).نتیجه گیری: از برنامه توانبخشی حرکتی در پژوهش حاضر برای ارتقاء مهارت‌های حرکتی و توجه کودکان دارای ناتوانی هوشی‌تحولی استفاده گردد.