اثر نمکهای کلرور سدیم و کلرور کلسیم بر صفات رویشی و تجمع عناصر در برگ چهار ژنوتیپ صنوبر
نویسندگان
1 مربی پژوهشی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
2 دانشیار پژوهشی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
doi
چکیده
شوری آب و خاک از مشکلات کشت و کار در مناطق خشک و نیمهخشک میباشد که با تجمع املاح در خاک بهدلیل تبخیر زیاد اتفاق میافتد. شوری در گیاهان حساس منجر به کاهش رشد و تولید محصول گشته و در شرایط حاد منجر به از بین رفتن گیاهان میشود. از آن جایی که صنوبرها از درختان سریعالرشد بوده و چوب آنها به مصارف مختلف میرسد، تعیین حد تحمل به شوری برای تعیین محدوده کاشت آنها ضروری است. در این آزمایش مقاومت به شوری چهار کلن صنوبر در شرایط گلخانه مورد بررسی قرار گرفت. این طرح در قالب آزمایشهای فاکتوریل (دو فاکتوره) شامل5 سطح شوری 0، 32/0، 64/0، 96/0 و 28/1 درصد از نمکهای کلرور سدیم و کلرور کلسیم به نسبت مولکولی 1 به 2 برابر با 3/1، 8/4، 6/9، 4/14 و 2/19 دسیزیمنس بر متر و کلنهای P.alba 44/9 ,P.nigra 63/135 ,P.euramericana var. triplo ,P.deltoides 79/51 با سه تکرار با طرح پایه بلوکهای کامل اجرا گردید. در این آزمایش، ارتفاع، تعداد برگ، وزن خشک (برگ، ساقه و ریشه) و درصد عناصر برگ شامل کلر، سدیم، کلسیم، منیزیم و پتاسیم اندازهگیری شدند. درصد زندهمانی از صفات دیگر مورد بررسی این طرح بوده است. عوارض سوء شوری بر روی برگها شامل ایجاد لکههای زرد در حاشیه برگها و همچنین سوختگی نوک و حاشیه برگها و در نهایت ریختن برگها در هر چهار کلن بوده است. کاهش وزن خشک (برگ، ساقه و ریشه) و ارتفاع نهالها در هر چهار کلن صنوبر مشاهده گردید. همچنین افزایش درصد سدیم، کلسیم، پتاسیم و کلر در برگ هر چهار کلن صنوبر مشاهده شد. کمترین تجمع کلر و سدیم در برگهای P.alba 44/9 (کبوده بومی) بوده است و تحمل شوری این کلن نسبت به سه کلن دیگر بیشتر بوده است.