انعطاف‌پذیری در قراردادها

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه شیراز

doi
10.22106/jlj.2024.2002765.5310
چکیده

قراردادها را می‌توان به دو شیوه سخت یا انعطاف‌پذیر تنظیم کرد؛ گونه نخست تنها با بها دادن به روابط حقوقی، تلاش دارد همه حقوق و تعهدات دو طرف را پیش‌بینی کند. ایراد این گروه از قراردادها آن است که نمی‌توانند با تغییرات احتمالی شرایط در آینده سازگار شوند و گاه موجب فرصت‌سوزی می‌شود، اما قراردادهای انعطاف‌پذیر که به ویژه در روابط بلندمدت بازرگانی مورد استفاده قرار می‌گیرد، با برقراری تعادل میان روابط مبادله‌ای، شخصی و حقوقی، قابلیت انطباق با تغییرات احتمالی شرایط را در آینده دارد. انعطاف‌پذیری مهارتی است که می‌توان در صورت تغییر اوضاع و احوال از آن بهره برد. بررسی‌ها حکایت از آن دارد که قراردادهای باثبات در گذشته و قراردادهای انعطاف‌پذیر، با توجه به سیر شتابان تحولات، امروزه پرطرفدار هستند. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی تلاش دارد ضمن معرفی قراردادهای انعطاف‌پذیر و مزایای آن، برخی از راه‌های انعطاف‌پذیر ساختن قراردادها را با حفظ ثبات آن‌ها، ذیل دو عنوان همکاری و تصویرسازی تبیین کند.