تأثیر قصهگویی خلاق با رویکرد مثبتنگر بر مهارتهای اخلاقی مبتنی بر همدلی پسران دبستانی
نویسندگان
1 استادیار گروه مشاوره/ دانشگاه رازی
2 دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانش شناسی/ دانشگاه تهران
3 استادیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی/دانشگاه رازی
doi
10.22067/infosci.2021.24053.0چکیده
مقدمه: قصه ها برای رشد تفکر کودک یا همان فلسفه ورزی کودک ابزار مناسبی هستند و امروزه استفاده از آن بهمنزله ابزاری برای پیشبرد تفکر کودکان ضروری است؛ لذا این پژوهش با هدف سنجش اثرگذاری قصه خوانی با رویکرد مثبتنگر بر مهارتهای اخلاقی مبتنی بر همدلی پسران دبستانی در شهر کرمانشاه صورت گرفته است.روش شناسی: پس از کسب موافقت والدین درباره شرکت کودکانشان در جلسات قصه گویی از پرسشنامه همدلی آیونگ و همکاران (2009) استفاده شد. 20 کودک (پسر) که در سال تحصیلی 99-98 به تحصیل در مقطع دبستان به تحصیل مشغول میشدند؛ با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب و 10 نفر از آنها بهصورت تصادفی در گروه آزمایش و 10 نفر دیگر در گروه گواه قرار گرفتند. قبل از شروع جلسات از هر دو گروه پیش آزمون بهعمل آمد، سپس برای گروه آزمودنی 8 جلسه بهصورت هفته ای دو جلسه 45 دقیقه ای مداخله قصه خوانی با محوریت ارتقای حس همدلی صورت گرفت و گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. پس از اتمام جلسات مجدداً از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد؛ سپس داده های گردآوری از متغیرها با آزمون یومن وایتنی تحلیل شدند.یافته ها: یافتههای پژوهش نشان داد که بین کودکان مورد مطالعه در هر دو گروه آزمودنی و گواه، قبل از مداخله قصهگویی تفاوت معنیداری وجود نداشت. همچنین در گروه کنترل نیز تفاوت معنیداری در پیشآزمون و پسآزمون وجود نداشت، اما همدلی در کودکان گروه آزمودنی پس از مداخله و در پسآزمون افزایش یافت.نتیجه: با توجه به نتایج بهدست آمده میتوان اینگونه برداشت کرد که قصه خوانی بر ارتقای حس همدلی پسران دبستانی مؤثر است. لذا اگر این شیوه توسط مدارس ابتدایی، کتابخانه ها، کانونهای پرورش فکری و مراکز روانشناسی برای آموزش مؤلفه همدلی مورد استفاده ثابت قرار بگیرد، میشود بسیاری از مشکلات رفتاری کودکان را در این زمینه کاهش داد.