فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: در این پژوهش، به­دنبال پاسخ به این پرسش بوده‌ایم که روند تأثیرگذاری فضای مجازی بر شعر ایران، در آینده چگونه خواهد بود و فضای مجازی بر حوزه‌های مختلف شعر؛ مانند متن، مخاطب، شاعر، رسانه‌های انتشار شعر، فرآیند سرودن شعر، حقوق مؤلف و جهانی‌ شدن شعر فارسی چه تأثیراتی خواهد داشت. روش: برای این منظور، از روش دلفی استفاده کرده­ایم. گروه خبرگانی، متشکل از استادان رشته‌های ارتباطات و ادبیات انتخاب شدند و با استفاده از مصاحبه‌ عمقی و پرسش­نامه بسته، با مقیاس لیکرت و با اجرای سه مرحله راندهای دلفی، نظرات آنان جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل شد. یافته­ ها: براین اساس، در حوزه‌ پیام، پیش‌بینی گروه خبرگان این بوده است که به­دلیل تأثیرات فضای مجازی، شاهد تنزل کیفی شعر خواهیم بود که درنتیجه‌ آن، زبان شعر، ساده و شبیه به نثر خواهد شد و مضمون­های بازتاب دهنده‌ اتفاقات زندگی روزمره، رواج خواهد یافت. در حوزه مخاطب نیز قدرت گزینشگری مخاطب بیشتر خواهد شد، اما همچنان مخاطبانی وجود خواهند داشت که به­دنبال گزینشگری فعالانه هستند و مخاطبانی نیز منفعلانه از گزینشگری افراد یا گروه‌های دیگر پیروی خواهند کرد. همچنین در حوزه‌ فرستنده، پدیده‌ چندمؤلفی اتفاق نخواهد افتاد و در حوزه‌ کانال، خبرگان به همگرایی رسانه‌ای در کنار افزایش عاملیت شاعران در انتشار، معتقد بودند. نتیجه­ گیری: هم­نوایی میان گروه خبرگان در این امر که گسترش فناوری‌های ارتباطی، باعث بی‌اثر شدن سانسور خواهد شد، تنها موردی است که این گروه، نقش فناوری را در آینده‌ شعر مؤثر می‌بینند.  گروه خبرگان، در مورد چگونگی تأثیر فناوری بر پدیده‌هایی چون انتشار شعر دیگران به نام خود و جهانی شدن شعر ایران، اتفاق نظر نداشتند و این موارد را در چهارچوب عاملیت انسانی تحلیل می‌کردند.