بررسی ارتباط مدیریت زمان و آموزش کارکنان کتابخانههای عمومی شهر کرمان
نویسندگان
1 دانشیار کتابداری و اطلاع رسانی/ دانشگاه پیام نور، قم، ایران
2 دانش آموخته کتابداری و اطلاع رسانی/ دانشگاه پیام نور، قم، ایران
3 دانش آموخته کتابداری و اطلاع رسانی/دانشگاه پیام نور ، مشهد، ایران
doi
10.22067/infosci.2021.24244.0چکیده
مقدمه: مدیریت زمان به معنای مدیریت کردن زمان یعنی فرآیند نظمدهی و برنامهریزی برای تقسیم زمان خود بین فعالیتهای خاص از جمله کسب تجربه و آموزش. کارکنان برای نیل به اهداف سازمانی و فردی نیازمند آموزش و ارتقای دانش میباشند. هدف اصلی این پژوهش بررسی ارتباط مدیریت زمان و آموزش کتابداران و کارکنان کتابخانههای عمومی شهر کرمان بود.روششناسی: روش تحقیق در این پژوهش توصیفیـتحلیلی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی کارکنان و کتابداران کتابخانههای عمومی شهر کرمان به تعداد 645 نفر بود که با روش نمونهگیری تصادفی 241 نفر از آنها بهعنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمعآوری اطلاعات از دو پرسشنامه مدیریت زمان کارول و کافمن (1999) و آموزش کارکنان نوئی و ویلک (1993) استفاده شد. دادههای جمعآوری شده بهوسیله شاخصهای آماری توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، t تک نمونه و رگرسیون خطی چندگانه تجزیهوتحلیل شدند.یافتهها: نتایج تحلیل دادههای پژوهش نشان داد میان آموزش کارکنان و مدیریت زمان رابطه معنیداری وجود داشت (05/0> p-مقدار). همچنین وضعیت مدیریت زمان و آموزش کتابداران و کارکنان در سطح مناسبی قرار داشت (05/0> p-مقدار). نتایج رگرسیون خطی چندگانه نیز نشان داد بین ادراک کارکنان از آموزش مرتبط با کار و ادراک کارکنان از آموزش مرتبط با رده شغلی با مدیریت زمان رابطه معنادار وجود نداشت (05/0<p-مقدار) و بین ادراک کارکنان از آموزش مرتبط با خودشان با مدیریت زمان رابطه افزایشی (مستقیم) و معنادار وجود داشت (05/0>p-مقدار).نتیجه: مدیران کتابخانهها میتوانند با بهرهگیری از فنون مدیریت زمان و توجه به نقش این مؤلفه ارزشمند، برای آموزش کارکنان و کتابداران خود برنامهریزی کرده به آنان در اعتلای رشد شخصی و رسیدن به اهداف شغلی کمک نمایند.