شناسایی و رتبهبندی موانع جذب و توسعه مشارکتهای مردمی در کتابخانههای عمومی ایران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد علم اطاعات و دانش شناسی/دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد گروه علم اطلاعات و دانش شناسی /دانشگاه شهید چمران اهواز
3 استادیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی/ دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22067/infosci.2021.24083.0چکیده
مقدمه: مطالعه صورتهای روابط اجتماعی میان افراد در کانون توجه مطالعات جامعهشناختی قرار دارد، مشارکت نیز بهعنوان یکی از اشکال روابط اجتماعی دارای جایگاهی ویژه است که میبایست به آن توجه کافی شود. یکی از مهمترین نمودهای مشارکت، مشارکت فرهنگی در توسعه کتابخانههای عمومی است. هدف پژوهش حاضر، بررسی موانع جذب و توسعه مشارکتهای مردمی در کتابخانههای عمومی از دیدگاه خیرین کتابخانهساز کشور است.روش شناسی: پژوهش حاضر، از نظر هدف، یک پژوهش اکتشافی است که با استفاده از روش پژوهش آمیخته انجام شده است. در بخش کیفی پژوهش، 15 نفر از خیرین فعال کتابخانه ساز بهصورت هدفمند و با روش نمونهگیری گلوله برفی مورد مصاحبه قرار گرفتند. جامعه پژوهش در بخش کمی، خیرین فعال کتابخانه های عمومی کشور هستند؛ از آنجایی که حجم جامعه پژوهش مشخص نبود برای تعیین نمونه از فرمول تعیین حجم نمونه با جامعه نامشخص استفاده شد و پرسشنامه بین 246 نفر از آنها، توزیع و گردآوری شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای استنباطی شامل آزمون کلموگروف اسمیرنوف، تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل عاملی تأییدی و از نرمافزارهای اسپیاساس 22 و پیالاس 8/3 استفاده شده است. یافتهها: با توجه به یافتههای پژوهش، موانع ساختاری، موانع زمینهای و موانع رفتاری بهعنوان موانع مؤثر در جذب مشارکتهای مردمی شناسایی شدند. نتایج حاصل از تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که موانع ساختاری با ضریب تأثیر 882/0، موانع زمینهایی با ضریب 832/0 و موانع رفتاری با ضریب 818/0 به ترتیب در اولویتهای اول تا سوم موانع جذب مشارکتهای مردمی در کتابخانه های عمومی هستند. نتیجه: در راستای موانع موجود در جذب مشارکتهای مردمی در کتابخانههای عمومی، حل مشکلات و کاستیها در کتابخانههای عمومی به مشارکت مردمی نیاز دارد اما این کار بدون برنامهریزی ممکن نیست. هماهنگی نهادهای گوناگون، وضع قوانین و مقررات برای گسترش مشارکت، آگاهسازی مسئولان و مدیران و کارکنان نهاد کتابخانههای عمومی، تبلیغ و گسترش مشارکت به روشهای گوناگون، فراهم ساختن زمینههای قانونی و اجتماعی و آماده کردن بسترهای لازم برای تبادل افکار و نقد و تحلیل برنامهها از جمله اقدامات در راستای حذف موانع هستند.