تعارض قوانین در ازدواج مختلط و تاثیرآن بر تحصیل تابعیت در حقوق ایران و عراق
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه حقوق، دانشگاه المستنصریه، عراق.
3 استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
4 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/ejs.2024.462470.1837چکیده
زمینه و هدف: در زمینه تعارض قوانین در ارتباط با موضوع ازدواج، هر کشور دارای یک رویه متفاوت میباشد. در برخی از کشورها قانون اقامتگاه حاکم بوده و در برخی دیگر، قانون کشور متبوع فرد حاکم است. بر همین اساس، هدف مقاله حاضر بررسی تطبیقی تعارض قوانین در ازدواج مختلط و تأثیرآن بر تحصیل تابعیت در حقوق ایران و عراق است. مواد و روشها: مقاله حاضر نظری و روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی است. مواد و دادهها نیز کیفی است و از فیشبرداری در گردآوری مطالب و دادهها استفاده شده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: اثر تابعیت در زمینه امر ازدواج و بالعکس بر تابعیت در کشورهایى عنوان مىشود که احوال شخصیه افراد تابع قانون دولت متبوعشان است. در کشورهای ایران و عراق احوال شخصیه اشخاص تابع قانون دولت متبوع آنها می باشد. همچنین در زمینه تعارض قوانین حقوق کشورهای ایران و عراق، احاله درجه دوم را نپذیرفته و تعارض قوانین در ازدواج، بسته به هر تعارضی، در موارد متعددی ظاهر میشود که ممکن است در زمان انعقاد عقد ازدواج یا پس از آن ظاهر گردد. نتیجه: در زمینه رسیدگی به مباحث مربوط به احوال شخصیه، تعارض در بین قوانین داخلی در دادگاه هایی مطرح مىشود که احوال شخصیة افراد را تابع قانون دولت متبوع فرد مىدانند. با وجود اینکه مسئله وجود تعارض تابعیت ها نیز که حل آن مقدم بر حل مسئله تعارض چند قانون داخلی میباشد، در محاکم این کشورها قابل طرح است.