تعارض قوانین در ازدواج مختلط و تاثیرآن بر تحصیل تابعیت در حقوق ایران و عراق

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه حقوق، دانشگاه المستنصریه، عراق.

3 استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده علوم انسانی، واحد خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

4 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

doi
10.22034/ejs.2024.462470.1837
چکیده

زمینه و هدف: در زمینه تعارض قوانین در ارتباط با موضوع ازدواج، هر کشور دارای یک رویه متفاوت می­باشد. در برخی از کشورها قانون اقامتگاه حاکم بوده و در برخی دیگر، قانون کشور متبوع فرد حاکم است. بر همین اساس، هدف مقاله حاضر بررسی تطبیقی تعارض قوانین در ازدواج مختلط و تأثیرآن بر تحصیل تابعیت در حقوق ایران و عراق است. مواد و روش‌ها: مقاله حاضر نظری و روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده‌ شده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است. یافته‌ها: اثر تابعیت در زمینه امر ازدواج و بالعکس بر تابعیت در کشورهایى عنوان مى‏­شود که احوال شخصیه افراد تابع قانون دولت متبوعشان است. در کشورهای ایران و عراق احوال شخصیه اشخاص تابع قانون دولت متبوع آن­ها می­ باشد. هم­چنین در زمینه تعارض قوانین حقوق کشورهای ایران و عراق، احاله درجه دوم را نپذیرفته و تعارض قوانین در ازدواج، بسته به هر تعارضی، در موارد متعددی ظاهر می­شود که ممکن است در زمان انعقاد عقد ازدواج یا پس از آن ظاهر گردد. نتیجه: در زمینه رسیدگی به مباحث مربوط به احوال شخصیه، تعارض در بین قوانین داخلی در دادگاه­ هایی مطرح مى‏شود که احوال شخصیة افراد را تابع قانون دولت متبوع فرد مى‏دانند. با وجود اینکه مسئله وجود تعارض تابعیت‏ ها نیز که حل آن مقدم بر حل مسئله تعارض چند قانون داخلی می­باشد، در محاکم این کشورها قابل طرح است.