بررسی و مقایسه زادآوری دانهزاد و شاخهزاد در تودههای دستنخورده و گلازنیشده بلوط زاگرس شمالی (مطالعه موردی: بانه کردستان)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد جنگلداری
2 استاد، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران
4 استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
چکیده
بدون شک زادآوری و تضمین استمرار جنگل یکی از مهمترین جنبههای مدیریت پایدار جنگلهاست و توجه به آن باید در اولویت طرحهای جنگلداری قرار گیرد. بنابراین با توجه به اهمیت نقش جنگلهای زاگرس، لزوم انجام مطالعات جامع و گسترده در مورد بحران زادآوری موجود در این جنگلها روز به روز افزایش مییابد. در مطالعه حاضر سعی شده است مقدار کمّی زادآوری دانهزاد و شاخهزاد در دو طبقه ارتفاعی بلندتر و کوتاهتر از 2 متر و برخی عوامل مؤثر بر آن در تودههای دستنخورده و گلازنیشده سه رویشگاه مختلف با آشفتگیهای متفاوت (Disturbance)، در جنگلهای حوزه آرمرده از توابع شهرستان بانه مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد. نتایج حاصل بیانگر این است که تعداد زادآوری دانهزاد و شاخهزاد در قطعات نمونه 25 آری در طبقه ارتفاعی زیر 2 متر بهطور معنیداری (سطح 5 درصد)، در تودههای دستنخورده بیشتر از تودههای گلازنیشده بوده و بهترتیب در رویشگاههای 1 تا 3 برابر 3250 پایه در مقابل 92 ± 375، 1600 پایه در مقابل 18 ± 130 و 310 پایه در مقابل 37 ± 81 پایه میباشند. در طبقات ارتفاعی بلندتر از 2 متر نیز تودههای دستنخورده موجود در رویشگاههای 1 و 2 دارای 533 و 66 پایه در قطعه نمونه بوده و توده دستنخورده موجود در رویشگاه 3 بهدلیل وجود چرای دام همچون تودههای گلازنیشده فاقد نهال مستقر شده در طبقه ارتفاعی بلندتر از 2 متر میباشد. براساس نتایج بدست آمده عمدهترین عوامل مؤثر بر زادآوری گونههای مختلف بلوط موجود در منطقه، چرای دام، آتشسوزی، جمعآوری بذر درختان بلوط برای تعلیف دام، خشکی تابستان و وجود آفات و امراض بذرها و نهالها میباشد.