بررسی تغییرات سطح آب دریای خزر در اواخر هولوسن بر اساس سنسنجی و مورفولوژی پادگانهها در محدوده جنوب خلیج گرگان
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
3 دانشگاه گلستان
4 دانشگاه تهران
doi
چکیده
جنوب خلیج گرگان به دلیل دستنخوردگی نهشته ها و رسوبات سطحی آن یکی از بهترین مکانها برای مطالعه شواهد ژئومورفولوژیک تغییرات سطح اساس دریای خزر در کواترنری پسین است. در این پژوهش برای تعیین تغییرات خط ساحلی دریای خزر در اواخر کواترنری از شواهد ژئومورفولوژی، رسوبی و فسیلی در محدوده خلیج گرگان استفاده شده است. در این راستا برای شناسایی شواهد ژئومورفولوژی و نمونهبرداری از رسوبات و فسیلها، عملیات میدانی صورت گرفت و با سیستم تعیین موقعیت ژئودتیک، موقعیت نقاط نمونهبرداری با دقت بالا تعیین گردید. برای تعیین سن، پنچ نمونه فسیل صدفهای دوکفهای برجا به روش کربن 14، به آزمایشگاه شیراکاوا (ژاپن) ارسال و تعیین سن گردید. تحلیل نتایج سنسنجی و بررسیهای میدانی، وجود 5 پادگانه دریایی را مشخص نمود که در سطوح ارتفاعی 15/23، 8/21، 30/22، 68/22 و 05/22 متر به ترتیب با سنهای 22±461، 22±496، 23±541، 22±594 و 24±2438 سال پیش تشکیل شده اند. مطالعه دادههای رسوبشناسی، فسیل-شناسی در دو مقطع نوکنده و گلوگاه 2 در جنوب خزر، بیانگر وجود محیطهای مردابی کنار ساحل در کواترنری پسین است. در مقطع گلوگاه 2 در جنوب خزر تا 496 سال قبل محیط لاگونی در منطقه حاکم بوده که نشان دهنده شرایط پیشروی دریا بوده و بعد از آن دریا در شرایط پسروی قرارگرفته که موجب تشکیل پادگانههای دریایی شده است.