بررسی جایگاه هواپیمای بدون سرنشین (پهپادها) در صیانت از حقوق بشر
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسیارشد دیپلماسی حقوق بشر و صلح و امنیت، دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه، تهران، ایران
2 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران
3 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
از آغاز به کارگیری پهپادها در ماموریتهای شناسایی و نظارتی، تا استفاده از آنها به عنوان وسایل حمل موشک در عملیاتهای نظامی؛ دیدگاههای متفاوتی نسبت به استفاده و به کارگیری آنها وجود داشته است و عدهای در پی توجیه استفاده از آن و یا نقد استفاده از آن برآمدهاند. هدف این مقاله این است که به بررسی این موضوع در استفاده یا عدم استفاده از پهپادها در ذیل دلایل حقوق بشری بپردازد و در پی بیان این واقعیت است که استفاده از پهپاد به دلایل حقوق بشری قابل توجیه و امکانپذیر است. با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی در مقاله حاضر نشان داده خواهد شد که پهپادها صرفاً به نقض حقوق بشر اقدام نکردهاند بلکه در مواردی به حمایت و حفاظت از حقوق بشر دست زدهاند و این نشان از این دارد که پهپاد وسیلهای صرفاً جنگی نیست، بلکه ابزاری است که میتواند در خدمت اهداف جنگی بر ضد حقوق بشر توسط دولتها، سازمانهای بینالمللی دولتی و غیردولتی یا در جهت حمایت از حقوق بشر قرار گیرد.
