تبیین اثر میانجی توانمندسازی در رابطه بین رهبری تحول‌‌آفرین و رضایتمندی شغلی کارکنان در شرکت ایران‌‌ خودرو دیزل

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام‌‌ نور، تهران، ایران.

3 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/ipom.2023.66193.4730
چکیده

هدف پژوهش حاضر تبیین اثر میانجی توانمندسازی در رابطه بین رهبری تحول‌‌آفرین و رضایتمندی کارکنان در شرکت ایران‌‌خودرو دیزل است. روش پژوهش کمی و از حیث هدف؛ کاربردی، از نظر ماهیت؛ توصیفی- پیمایشی و از نظر نحوه اجرا؛ از نوع همبستگی و تحلیل مسیر است. جامعه آماری شامل کلیه سرپرستان خط تولید شرکت ایران خودرو دیزل به تعداد 105 نفر است که به دلیل کم بودن حجم جامعه، تمامی اعضا به روش تمام شمار به‌‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه توانمندسازی (لاسچینگر و همکاران، 2001)، رهبری تحول‌‌آفرین (باس و آولیو، 2004) و رضایت شغلی (هاکمن و اولدهام، 1976) می‌‌باشد. روایی آنها به روش صوری و محتوایی بررسی و تأیید شد و پایایی آنها نیز از طریق آلفای کرونباخ (81/0) به دست آمد. داده‌‌ها در بخش توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته‌‌ها نشان داد که رهبری تحول‌‌آفرین بر توانمندسازی (ضریب تأثیر 77/0)، توانمندسازی بر رضایت شغلی کارکنان (ضریب تأثیر 67/0) و رهبری تحول‌‌آفرین بر رضایت شغلی کارکنان (ضریب تأثیر 66/0) تأثیر مثبت و معناداری دارد. اثر رهبری تحول‌‌آفرین بر توانمندسازی و رضایتمندی شغلی کارکنان نشان می‌‌دهد که مدیران شرکت ایران خودرو دیزل می‌‌توانند ﺑـﺎ اﻃـﻼع از اﻫﻤﯿﺖ ﻫﺮ ﯾﮏ از متغیرهای فوق، توجه به مبحث رهبری تحول‌‌آفرین، توانمندسازی و همچنین مؤلفه‌‌های آن‌‌ها،گام‌‌های مؤثرتری در راستای بهبود رضایتمندی شغلی کارکنان برداشته و شرایط را برای بهبود کیفیت تولیدات و افزایش رضایت مشتریان به نحو مطلوبی ایجاد نمایند..