تأثیر سامانه پلی‌آکریلامید کاتیونی- نانوبنتونیت بر ماندگاری، آبگیری و ویژگی‌های کاغذ بازیافتی از OCC

نویسندگان

1 استادیار، گروه فناوری سلولز و کاغذ، دانشکده مهندسی فناوری‌های نوین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فناوری سلولز و کاغذ، دانشکده مهندسی فناوری‌های نوین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

3 استادیار، گروه فناوری سلولز و کاغذ، دانشکده مهندسی فناوری‌های نوین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

4 استادیار، گروه فناوری سلولز و کاغذ، دانشکده مهندسی فناوری‌های نوین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

doi
10.22092/ijwpr.2014.7544
چکیده

بهره‌گیری از پلیمرهای طبیعی و مصنوعی، میکروذرات و اخیراً نانو ذرات در شیمی پایانه تر کاغذسازی توسعه فراوانی یافته که بهره­برداری از مزایای آنها در راستای بهبود کیفیت کاغذهای بازیافتی و ویژگی­های فرایندی آن، مورد توجه ویژه‌ایست. در حضور پلیمر نشاسته کاتیونی به­عنوان عامل کاهنده بار آنیونی اجزای سوسپانسیون کاغذسازی، تأثیر ترکیب پلیمر پلی اکریلامید کاتیونی با نانوبنتونیت بر ویژگی­های کاغذ تولیدی از بازیافت کارتن­های کنگره­ای کهنه (OCC) و ماندگاری و آبگیری آن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان­داد که کاربرد پلی اکریلامید کاتیونی به­تنهایی موجب افزایش شاخص­های مقاومتی ترکیدن، کشش و پارگی کاغذ شده و حضور نانوذره نیز به‌طور معنی­داری همگی مقاومت­های مورد پژوهش را ارتقا بخشیده است. نتایج میزان آبگیری سامانه مورد بررسی با دستگاه آبگیرنده دینامیکی و ماشین کاغذسازی آزمایشگاهی، کاهش زمان مورد نیاز را برای تشکیل کاغذ نشان داد. همچنین، درصد تبدیل مواد اولیه به فراورده نهایی (ماندگاری اجزاء) نیز از 7/96% به 7/98% افزایش یافت. این نتایج از این نظر جالب توجه می­باشد که پلی اکریلامید کاتیونی به­عنوان پلیمری با زنجیره بلند به­تنهایی و به‌ویژه توأم با نانوذره آنیونی بنتونیت، توانایی بالایی را در دلمه­سازی اجزای سوسپانسیون کاغذسازی، به‌ویژه ریزه الیاف­ها که در خمیرکاغذهای بازیافتی سهم بالایی را دارند، از خود نشان داد؛ بنابراین مشکلات ناشی از عدم نگهداشت آنها و ورود به چرخه آب­های فرایندی و نهایتاً پساب کارخانه کاهش می­یابد.