تاثیر سازندهای مختلف زمینشناسی حوضه ی آبریز قرهشیران اردبیل بر تولید رواناب و رسوب با استفاده از شبیهساز باران
نویسندگان
1 دانشیار گروه مرتع و آبخیزداری و عضو پژوهشکدهی مدیریت آب، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
2 استادیار گروه زمینشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 دانشجوی دکتری علوم و مهندسی آبخیزداری، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه یزد، ایران
4 دانشیار گروه مرتع و آبخیزداری و عضو پژوهشکده ی مدیریت آب، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
doi
10.22034/hyd.2020.10810چکیده
فرسایش عامل اصلی هدررفت منابع آب و خاک و بروز خسارتهای محیط زیستی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسهی سازندهای زمینشناسی از نظر میزان رواناب، غلظت رسوب و آستانهی شروع رواناب در آبخیز قرهشیران استان اردبیل با استفاده از دستگاه شبیهساز باران صورت گرفت. پس از برداشت تعداد 45 نمونه، نتایج آنالیز واریانس یکطرفه نشان داد که تفاوت معنیداری بین سازندهای مختلف از نظر میزان رواناب، غلظت رسوب وجود ندارد اما از نظر آستانهی شروع رواناب دارای تفاوت معنیداری (p Value<0.05) هستند. با مقایسهی مقادیر متوسط آستانهی شروع رواناب با استفاده از آزمون دانکن مشخص شد که بیشترین و کمترین آستانهی شروع رواناب بهترتیب با مقادیر 22/8 و 38/2 دقیقه مربوط به سازند Qt2 (پادگانههای آبرفتی جوان) و Qb (گدازههای بازالتی) است. نتایج نشان داد که رابطهی بین متغیرهای رواناب و رسوب در سازندهای مختلف از نوع عکس و کاهشی و رابطهی بین آستانهی شروع رواناب با مقدار رواناب معکوس با ضریب همبستگی 318/0- است و رابطهی بین آستانهی شروع رواناب با غلظت رسوب از نوع مستقیم و افزایشی (r=0.327) در سطح اطمینان 5 درصد است. در مجموع میتوان گفت که در بیشتر مناطق، سطح سازندهای قدیمیتر با تحول بیشتر در طول زمان، توسط رسوبات و سازندهای کواترنری پوشیده شده است. همین عامل باعث شده است تا بیشتر سازندها رفتاری مشابه از خود نشان دهند در حالیکه تفاوت ترکیب و کانیشناسی سازندهای مختلف به اندازهای است که سبب تفاوت در زمان شروع رواناب شده است.