تأثیر شرایط خشککردن بر ویژگیهای شیمیایی خمیرکاغذ بازیافتی باگاس
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه مهندسی فناوری تولید سلولز و کاغذ، دانشکده مهندسی انرژی و فناوریهای نوین، دانشگاه شهید بهشتی، پردیس زیراب، سوادکوه، مازندران
2 استادیار، گروه مهندسی فناوری تولید سلولز و کاغذ، دانشکده مهندسی انرژی و فناوریهای نوین، دانشگاه شهید بهشتی، پردیس زیراب، سوادکوه، مازندران
3 دانشجوی کارشناسیارشد صنایع خمیر و کاغذ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 استادیار، گروه مهندسی فناوری تولید سلولز و کاغذ، دانشکده مهندسی انرژی و فناوریهای نوین، دانشگاه شهید بهشتی، پردیس زیراب، سوادکوه، مازندران
5 استادیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس
6 کارشناس ارشد، گروه مهندسی فناوری تولید سلولز و کاغذ، دانشکده مهندسی انرژی و فناوریهای نوین، دانشگاه شهید بهشتی، پردیس زیراب، سوادکوه، مازندران
doi
10.22092/ijwpr.2014.5682چکیده
در این تحقیق تأثیر یکی از مهمترین پیشینههای عملیات بازیافت یعنی خشککردن بر الیاف و شبکه الیاف مورد بررسی قرار گرفت. بدینمنظور خمیرکاغذ باگاس از کارخانه پارس خوزستان تهیه و از آن کاغذهای دستساز ساخته شد. کاغذهای دستساز خشکشده در دمای محیط بهعنوان نمونه شاهد انتخاب گردیدند و بقیه کاغذها با استفاده از خشککن دورانی در دماهای 60، 100 و 120 درجه سانتیگراد بهترتیب در مدت زمان 3 ساعت، 50 دقیقه و 25 دقیقه، خشکشده و پس از تبدیل مجدد به خمیرکاغذ، ویژگیهای آنها مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد با افزایش دمای خشککردن، میزان سلولز تغییر قابل توجهی نیافت، درحالیکه میزان همیسلولزها کاهش یافت. هرچند بررسی تغییرات لیگنین به روش میکروکاپا افزایش را نشان داد، اما با استناد به تحقیقات گذشته، این افزایش غیرواقعی ارزیابی گردید. همچنین، نتایج نشان داد با افزایش دما، میزان درجه بسپارش و درجه کریستالیته نمونهها از روند یکسانی تبعیت نکرده، بهطوریکه در ابتدا کاهش و بعد افزایش یافت. این نتیجه به تأثیر متقابل دما و زمان خشککردن بر این دو ویژگی نسبت داده شد.