واکاوی عوامل بازدارنده تأثیرگذار در پیادهسازی سامانههای مدیریت دانش در سازمانهای دانشمدار (مطالعه موردی سازمان کتابخانهها، موزهها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی/ دانشگاه آزاد اسلامی همدان
2 دانش آموخته/ دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانش اموخته /دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانش آموخته علم اطلاعات و دانش شناسی/ دانشگاه آزاد اسلامی همدان
5 دانش آموخته /دانشگاه فردوسی مشهد
6 مدیر فضای مجازی سازمان کتابخانه ها، موزه ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی، مشهد
doi
10.22067/infosci.2021.23509.0چکیده
مقدمه: دانش بهعنوان عامل اساسی رقابت و ابزار نوآوری در دنیای اقتصادی مدرن و دانشمدار به کالایی ارزشمند تبدیل شده است و نیازمند مدیریت صحیح است. شناسایی عوامل و موانع برای پیادهسازی سامانه مدیریت دانش و عدم شکلگیری و پیادهسازی سامانههای مدیریت دانش از اصول اولیه و پیشنیاز پیادهسازی سامانه مدیریت دانش در یک مجموعه است. روششناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع اکتشافی است. همچنین این پژوهش با استفاده از رویکرد تفسیری و با روش کیفی از نوع مطالعه موردی انجام شده است. جامعه پژوهش حاضر شامل کلیه کارکنان سازمان کتابخانهها، موزهها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی که در مجموع 350 نفر میباشند. نمونهگیری بهصورت هدفمند از نوع گلوله برفی از میان متخصصان آشنا به حوزه مدیریت دانش که قبلاً در این رابطه به پژوهش پرداختهاند انجام شد. تعداد افراد نمونه با توجه به رسیدن به اشباع نظری دادهها 7 نفر از کارکنان بودند. در این پژوهش برای گردآوری دادهها از مصاحبههای عمیق و نیمهساختار یافته استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات از تحلیل مضمون یا مبتنی بر تِم[1] با کمک نرمافزار تحلیل دادههای کیفی مکس کیودا (MAXQDA) نسخه 10 استفاده شد. یافتهها: پس از تحلیل دادهها و کدگذاری چند مرحلهای مصاحبه انجام شده توسط چند پژوهشگر برای رسیدن به بهترین مضامین، دلایل فقدان سامانه مدیریت دانش در سازمان کتابخانهها، موزهها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی در سه مقوله اصلی عوامل سازمانی، عوامل انسانی و عوامل فنی دستهبندی شدند. برآیند نظر مصاحبهشوندگان نشان داد، دو عامل محوری باعث شکل نگرفتن سامانه مدیریت دانش در سازمان شده است که بقیه عوامل از این دو عامل نشأت گرفتهاند که عبارتند از (عامل سازمانی) و (عامل انسانی). نتیجه: برآیند نظر مصاحبهشوندگان نشان میدهد، عامل سازمانی و پس از آن عامل انسانی، بیشترین فراوانی را از نظر اثرگذاری بر فرایند پیادهسازی سامانه مدیریت دانش دارند. همچنین عامل فنی فراوانی کمتری را در این بین داشته است. «عدم احساس نیاز» بهعنوان زیرمجموعه عامل نخست (سازمان) با توجه نظرات کارشناسان، از همه موارد اهمیت بیشتری داشت و همه مصاحبهشوندگان روی آن تأکید داشتهاند. از نظر مصاحبهشوندگان، گرچه زیرساختهای فناوری همه سامانه مدیریت دانش نیست، ولی جزء جداییناپذیر آن است. از دید آنها با ابزارهای سنتی نمیتوان دانش رو به تزاید را مدیریت کرد و باید از ابزارهای نوین و زیرساختهای فناوری، اعم از سختافزاری و نرمافزاری استفاده کرد. برای رسیدن به مرحله کاربست دانش، نیاز به تغییرات جدی در نگاه و سیاستگذاری است که با آموزش کارکنان و مدیران میتوان به این مهم دست یافت. نقش مشاوران و متخصصان که بدنه علمی و تخصصی سازمان هستند، برای مشاوره، توجیه و اقناع مدیران بسیار حائز اهمیت است. [1]. Thematic Analysis