تیپولوژی آمیختگی و انبوهی زادآوری طبیعی راش در سلول های ایجاد شده در طرح آزمایش اشکتهچال (جنگل های صفارود، رامسر)
نویسندگان
1 دانشیار پژوهشی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
2 کارشناس ارشد تحقیقات، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور.
3 مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان
doi
چکیده
در این بررسی آمیختگی و انبوهی زادآوری طبیعی راش و تأثیر ابعاد «حفره زادآوری» بر خصوصیات کمی و کیفی نهالها در تعداد 43 «سلول زادآوری» موجود در آنها که حاصل از انجام نشانهگذاری و قطع درختان مادری در طرح آزمایش«دانهزاد ناهمسال» بود، مورد ارزیابی قرار گرفت. طرح آزمایش در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی در 5 تیمار شامل: 2 تیمار گردش (8 و 12 سال) و تیمار شدت برش (برش کلاسیک با قطر برداشت قوی یا درختان با قطر برابر سینه بیش از 75 سانتیمتر و برش شدید با قطر برداشت ضعیف یا درختان با قطر برابر سینه بیش از 60 سانتیمتر) و یک تیمار شاهد (بدون انجام برش) در سه تکرار و در مجموع 20 قطعه نمونه یک هکتاری درعرصه «اشکته چال»، در حد ارتفاعی میانبند (1200 تا 1300 متر) استقرار یافته است. در هر سلول زادآوری بسته به سطح و همگنی آن تعداد متفاوتی قطعات نمونه یک مترمربعی (میکروپلات به تعداد 1 تا 3) در سال 1382 مستقر و سپس فراوانی نونهالها به تفکیک گونه و دو دامنه سنی، یکساله و 2 تا 4 ساله در آنها شمارش شد. در مجموع 43 سلول زادآوری ایجاد شده مورد بررسی قرار گرفت که سطح آنها از 87 تا 616 مترمربع متغیر بود. تجزیه واریانس و آزمون مربع کای نشان داد که بین سطح حفرهها، فراوانی و همچنین تنوع نونهالها، اختلاف معنیداری وجود ندارد. «تیپولوژی آمیختگی زادآوری» 4 تیپ و «تیپولوژی انبوهی» 6 تیپ را نشان داد که در آن راش در کلیه تیپها از بیشترین فراوانی برخوردار بود. بیشترین تعداد نونهالهای راش یکساله در هر مترمربع، 60 و متوسط آن 15 اصله تخمین زده شد. در 57% از سلولهای زادآوری بیش از 50 اصله نهالهای 1 تا 4 ساله و از همه گونهها در هر مترمربع مشاهده شد. کمترین تعداد نونهالهای 1 تا 4 ساله و از همه گونهها، 10 اصله در هر مترمربع بود.