مدل جامع مشارکت شهروندی، مورد پژوهش: شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دکتری، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
5 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.30473/ipom.2021.57578.4320چکیده
اساساً هر امری که مشارکت شهروندان را در پی دارد، در بستری شکل میگیرد که مقولههای مشترکی آن را احاطه کرده است و بدون توجه به آنها، مشارکت شهروندان بهسختی اتفاق میافتد. هدف از این پژوهش، طراحی مدل جامع مشارکت شهروندی در شهر تهران است. روش پژوهش، کیفی است و براساس رویکرد گلیزر از راهبرد نظریه دادهبنیاد، وضعیت موجود، مدلسازی شده است. در این امتداد، با 19 نفر از شهروندان، مدیران شهری و خبرگان حوزه مشارکت شهروندی که به صورت گلوله برفی انتخاب شده بودند، مصاحبه نیمهساختاریافته انجام پذیرفت و دادهها پس از پیادهسازی، کدگذاری شده و براساس خانواده کدهای ششسی که از سوی گلیزر معرفی شده است، مدلسازی شد. "عدم رویکرد شهروندمحوری در شهرداری"، بهمنزله پدیده محوری و 12 مقوله نیز بهمنزله مقولههای فرعی معرفی شد. نتیجه اینکه برای افزایش مشارکت شهروندی، لازم است شهرداری تهران، نسبت به اصلاح نگرشِ سرمایههای انسانی خود، بهویژه مدیران و خطمشیگذاران اقدام کند و این تغییر نگرش خود را در عمل نشان دهد و شهرداری، تبدیل به سازمان مشارکتمحور شود و کمک کند تا این تغییر نگرش در شهروندان نیز به وجود آید تا بدین ترتیب مقدمات حضور آنان در عرصه مشارکت شهری فراهم آمده و مشارکتمحوری شهرداری تقویت شود و مدیریت شهری، با پیشنهادهایی که در انتهای مقاله ارائه شد، خلأهای مورد اشاره را برطرف نماید.
