تأثیر عوامل فیزیوگرافی بر ساختار جست گروههای بلوط در جنگل باباکوسه علیا، استان کرمانشاه
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 استادیار، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان.
3 استادیار پژوهشی، مؤسسة تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
4 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
چکیده
جست یکی از مکانیسمهای مهم تجدیدحیات طبیعی جنگلهای بلوط در نواحی تخریب یافته میباشد. در مطالعه حاضر بهمنظور بررسی تأثیر عوامل فیزیوگرافی (ارتفاع از سطح دریا، شیب، جهت و شکل زمین) بر ساختار جستگروهها، قسمتی از جنگلهای متعلق به سامان عرفی روستای باباکوسة علیا در استان کرمانشاه به مساحت 430 هکتار انتخاب گردید. سپس تعداد 84 قطعه نمونة مربعی شکل 16 آری با استفاده از شبکه آماربرداری به روش منظم - تصادفی در سطح جنگل پیاده و مشخصههای کمی جستگروه شامل ارتفاع حداکثر، تعداد جست، سطح تاج و سطح مقطع اندازهگیری و محاسبه گردیدند. بهمنظور بررسی نقش عوامل فیزیوگرافی در کل پنج طبقة ارتفاعی، سه طبقة شیب، چهار طبقة جهتهای اصلی و سه طبقة فرم زمین در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که برودار گونة غالب منطقه میباشد و تعداد متوسط جست در هر جستگروه بلوط 9/5 میباشد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تغییرات ارتفاع از سطح دریا بر ویژگیهای ساختاری جستگروهها (تعداد جست در هکتار، سطح تاج، ارتفاع حداکثر و سطح مقطع) تأثیرگذار است و با افزایش ارتفاع از سطح دریا تعداد جستها کاهش مییابد. متغیرهای تعداد جست در هکتار و سطح تاج جستگروه در طبقات مختلف شیب اختلاف معنیداری در سطح 1% دارند، ولی در مورد سایر عوامل در طبقات مختلف شیب، ارتباط معنیداری وجود ندارد. تجزیه واریانس تعداد جست و جهت جغرافیایی نیز نشان میدهد که اختلاف معنیداری در سطح 1% بین آنها موجود میباشد، ولی سایر عوامل ساختاری با تغییر در طبقات جهت، اختلاف معنیداری نداشتند. همچنین بین مشخصههای کمی مورد مطالعه در سه فرم زمین شامل یال، دره و دامنه اختلاف معنیداری مشاهده نشد. بیشترین تعداد جست در هکتار در طبقة ارتفاعی 1700-1600 متر، طبقة شیب 12-0 درصد، جهت شرقی و در فرم دره مشاهده گردید.